Uzasadnienie
W. B. decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z [...].07.2000r. Nr [...] została pozbawiona uprawnień przysługujących wdowie emerytce pozostałej po kombatancie. Podstawą prawną decyzji był art. 20 ust. 3 i art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r. Nr 142, poz. 950 ze zm.).
Organ stwierdził, że uprawnienia wdowy po kombatancie W. B. otrzymała na mocy decyzji ZW ZBOWiD w B. dnia [...].03.1984r. Mąż jej posiadał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności jako "uczestnik walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" od [...].07.1947r. do [...].12.1947r. na podstawie zaświadczenia WKU w O. z dnia [...].11.1978r. Z posiadanych akt wynika, że S. B. pełnił służbę w Wojsku Polskim od [...].07.1947r. do [...].09.1949r. i w dokumentach brak jest potwierdzenia jego udziału w walkach z UPA i Wehrwolfem. Oznacza to, że małżonek W. B. prowadził działalność w ramach czynnej służby wojskowej. Osoba taka zachowuje uprawnienia, jednak po jej śmierci, współmałżonek nie spełnia warunków, o których mowa w art. 20 ust.3 ustawy, gdyż art. 25 ust. 2 pkt 2 nie wymienia w tym przepisie wdów lub wdowców-emerytów i rencistów pozostałych po osobach, które zachowują uprawnienia na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach (...). Urząd uważa, że postępował zgodnie z art. 10 i 73 § 1 kpa.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy W. B. podnosi, że decyzja ją krzywdzi, nie rozumie jej motywów
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z [...].12.2000r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 3, art. 129 kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 i art. 20 ust. 3 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) utrzymano w mocy decyzję własną z [...].07.2000r. Organ podtrzymał swoje uprzednie stanowisko, z tym że obecnie zwrócił uwagę na to, że mąż zainteresowanej pełnił służbę wojskową od [...].07.1947r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. B. wnosi o uchylenie tej decyzji. Ma uprawnienia po mężu od 1984r. Podaje, że w decyzji są pomyłki, gdyż jej mąż pełnił służbę wojskową od [...].07.1947r. do [...].09.1949r.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o.p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.01.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone (co ma miejsce w niniejszym przypadku) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy (art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wbrew bowiem treści art. 7 kpa Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając m.in. na względzie słuszny interes obywatela oraz wbrew treści art. 77 kpa nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego.
Organ nie ustalił przebiegu służby wojskowej męża skarżącej, a jednocześnie stwierdził w decyzji z [...].07.2000r., iż z akt wynika, iż nie walczył on z UPA lub Wehrwolfem. Z akt sprawy wynika jedynie, że S. B. służył w [...] Brygadzie WOP od [...].07.1947r. do [...].09.1949r. i walczył z "bandami reakcyjnymi na terenie B., S. i E." (deklaracja do ZBOWiD, k. 1 i 6, zaświadczenie WKU z [...].11.1976r., k. 4 akt administracyjnych). Jak wynika z pisma skarżącej (k. 23), nie posiada ona żadnych dokumentów poza tymi, które znajdują się w Urzędzie d/ s Kombatantów i Osób Represjonowanych. Jednakże w aktach nie ma żadnych pism świadczących choćby o tym, że Organ ustalał, z jakimi ugrupowaniami walczyła [...] Brygada WOP w okresie od [...].07.1947r. do [...].09.1949r., ani też, czy w tych walkach S. B. brał udział.
Mimo to w decyzji z [...].07.2000r. stwierdzono wyraźnie, iż gdyby on żył, to zachowałby uprawnienia kombatanckie, a jedynie nie może ich zachować wdowa po nim. Identyczne stanowisko zajął organ w zaskarżonej decyzji, jednocześnie zwracając uwagę na to, że S. B. służył w WP po [...].06.1947r.
Z faktu tego wynika natomiast, że skoro S. B. służył w WP po [...].06.1947r., to wbrew temu, co uważa Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych nie mógłby zachować uprawnień kombatanckich, chyba żeby walczył z UPA lub Wehrwolfem. Tylko w takiej sytuacji mógłby je zachować w oparciu o art. 25 ust. 2 pkt 2 in fine ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 2 pkt 6 tejże ustawy. Dopóki jednak organ nie ustali dokładnego przebiegu służby wojskowej S. B., co winien uczynić, nie można wyciągnąć żadnych konkretnych wniosków.
Wydane decyzje należało zatem uchylić również z tego względu, gdyż ich uzasadnienie było nielogiczne i nie znajdowało oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, co narusza dodatkowo art. 107 § 3 kpa.
Sąd zwraca również uwagę na to, iż stanowisko wyrażone przez Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w kwestii niestosowania art. 25 ust. 2 pkt 2 in fine ustawy o kombatantach (...) do wdów po kombatantach, nie znajduje oparcia w aktualnym orzecznictwie NSA.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368) w zw. z art. 97 § 2 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.