Uzasadnienie
T.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo, w którym domagał się zmiany i "zabudowanie (wymiana) ekranami przeźroczystymi" obwodnicy północno-wschodniej C. Wskazał, że w dniu 20 lipca 2011 r. mieszkańcy ulic: [....] w C. zwrócili się do "Gminy C. (...) o zmianę elementów (zielona ściana) na elementy z materiałów przeźroczystych i przepuszczających widoczność w całości".
Dodał, że wraz z rodziną mieszka na posesji przy ulicy [....], do której na długości 44 m przylegają ekrany dźwiękoszczelne, co powoduje dyskomfort mieszkańców z uwagi na ograniczenie widoczności.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta C. wniósł o odrzucenie bądź o oddalenie skargi. Podał jednak, że nie jest możliwe jednoznaczne określenie przedmiotu skargi, ponieważ skarżący nie spełnił wymagań przewidzianych w art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), tj. nie wskazał zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz nie oznaczył organu, którego działania skarga dotyczyć.
Wyjaśnił organ, że realizacja inwestycji pn. "budowa obwodnicy płn.-wsch. C. "- etap II, w tym ekranów akustycznych typu "zielona ściana" odbywa się na podstawie decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia 12 lutego 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko (....) oraz decyzji Starosty C. z dnia 23 maja 2011 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (.....). Podał, że organy administracji prowadziły postępowania w sposób umożliwiający wniesienie zastrzeżeń jak i zaskarżenie decyzji zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, jednak skarżący nie skorzystał z tego uprawnienia, co potwierdził w piśmie z dnia 13 września 2011 r. Powyższe winno uzasadniać odrzucenie skargi, jako wniesionej bez wyczerpania środków zaskarżenia.
W dalszej części odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta C. przytoczył treść korespondencji prowadzonej między organem administracji, a skarżącym. Zaznaczył, że korespondencja prowadzona była po zakończeniu postępowań administracyjnych, w przedmiocie których nie zaskarżono decyzji administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Z treści skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez T.D. wynika, że skarżący domaga wymiany przez organ administracji ekranów dźwiękoszczelnych typu "zielona ściana" na ekrany przeźroczyste.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270) przewidzianą prawem formą sądowej kontroli działalności administracji publicznej jest rozpoznawanie skarg na konkretne akty lub czynności przez te organy podejmowane (względnie na bezczynność w ich podjęciu).
W myśl art. 3 § 2 w/w ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Skarga T.D. nie dotyczy w/w aktów czy czynności, dlatego też nie podlega rozpatrywaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ppsa orzeczono jak w sentencji.