Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 26 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 671/06

Metryka

Sąd
II SA/Kr 671/06 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia NSA Joanna Tuszyńska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 26 czerwca 2006r na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2006r znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia skargę odrzucić

Uzasadnienie

W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji - Wójt Gminy [...] - decyzją z dnia [...].2005r orzekł o ustaleniu wysokości opłaty adiacenckiej.

Zaskarżoną decyzją organ II instancji uchylił decyzję Wójta Gminy [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Skargę do sądu administracyjnego na tę decyzję złożyła Gmina [...] Reprezentowana przez Wójta.

W myśl art. 50 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności,,w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Według art. 28 Kpa stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zaś odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej -uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu administracyjnym ani przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosi się to także do organu I instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący także rozstrzygnięcia w drodze skargi.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do Sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy /por. uchwała składu pięciu sędziów NSA z 9.10.2000r OPK 14/00 ONSA 2001, nr l póz. 17, postanowienie NSA z dnia 19.10.2000r sygn. II SA/Gd 2159/00 LEX nr 46440/. Dlatego też skargę uznać należy za niedopuszczalną. Wobec powyższego, na podstawie art.5 8 § l pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.