Uzasadnienie
Decyzją z dnia 3.
03. 2006 r, znak: [...], Samorządowe kolegium Odwoławcze w [...] umorzyło postępowanie odwoławcze wszczęte na skutek odwołania Starosty [...] od decyzji Burmistrza Gminy [...] zatwierdzającej plan podziału nieruchomości położonej w obr. [...] składającej się z działki nr [...] będącej własnością H. i C. K. oraz działki nr [...] -stanowiącej własność B. K.. Organ odwoławczy uznał, że Powiat [...] nie jest stroną postępowania w sprawie podziału nieruchomości dokonanego na podstawie art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż nie ma interesu prawnego w rozumieniu art, 28 k.p.a. koniecznego dla przyznania przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym.
Starosta [...] w skardze na po wyższą decyzję, nie godząc się z taką oceną interesu prawnego zarzucił, iż jego interes prawny jest oczywisty gdyż inaczej musiałby on zaakceptować arbitralną decyzję innego organu nakładającą na niego obowiązki, bez możliwości sprzeciwienia się i ochrony swoich praw. Decyzja organu I instancji tj. Burmistrza Gminy [...] wywołuje bezpośrednie skutki w stosunku do Powiatu, co znajduje wyraz w samej decyzji w zapisie o przejściu prawa własności części tej nieruchomości na rzecz Powiatu, co poza koniecznością wypłaty odszkodowania pociągnie jeszcze obowiązek jej utrzymania, a zatem ponoszenia kosztów, chociaż wydzielona droga z podziału nie zostanie przeznaczona pod drogę powiatową. Argumentacja Kolegium byłaby zasadna zdaniem skarżącego w przypadku podziału nieruchomości w oparciu o art. 93 i nast. u g.n., nie zaś w oparciu o przepis art. 98 tej ustawy.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, podnosząc; że jedynie przepis prawa materialnego stanowiąc podstawę prawną interesu prawnego stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową strony. Zatem stosownie do art. 127 par l k.p.a. Staroście powiatu [...] nie przysługuje uprawnienie do wystąpienia ze środkami odwoławczymi od decyzji zatwierdzającej z urzędu podział przedmiotowej nieruchomości.
Sąd zważył, co następuje.
W postępowaniu przed sądem administracyjnym obowiązuje zasada skargowości, co oznacza, że sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi uprawnionego do jej wniesienia podmiotu. Zatem przesłanką dopuszczalności skargi (sensu stricto) w zakresie podmiotowym jest kwestia legitymacji przysługującej z mocy art. 50 par l lub 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podmiotowi do jej wniesienia.
Stosownie do powołanego przepisu art, 50 par l uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w posterowaniu administracyjnym. Nadto uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi, (par 2 art. 50)
Wskazana przesłanka dopuszczalności zaskarżenia (sensu stricto) należy do istotnych elementów postępowania sądowo administracyjnego. Jej brak skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie przepisu art. 58 par. l pkt. 6 p p,s,a.,
W każdym przypadku bowiem stwierdzenia barku którejś z przesłanek dopuszczalności zaskarżenia sensu stricto sąd administracyjny zobowiązany jest skargę odrzucić, / por. T Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz W P LexisNexis Warszawa 2005, str, 276 /.
Bezsporną okolicznością jest fakt, że Burmistrz Gminy [...] był organem pierwszej instancji rozstrzygającym w niniejszej sprawie z urzędu, zatem należy przyjąć, że Starosta [...] nie jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na decyzję administracyjną.
Zgodnie bowiem ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku podziału nieruchomości na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami z 1997 r stronami postępowania są właściciele oraz użytkownicy tej nieruchomości. W żadnym zaś razie stronami postępowania nie są osoby, które nie mają do niej żadnego tytułu prawnego. Zdarzenia przyszłe /.../ nie mogą stanowić o interesie prawnym, a jedynie o faktycznym, który nie daje uprawnień strony, /por. wyrok NSA w Warszawie a dnia 22.10. 1998 r. ISA5000/98 LEX 44571/
W przedmiotowej sprawie wnioskodawcami byli właściciele dzielonej nieruchomości, a zatem tylko im przysługiwał przymiot stron, Starosta Powiatu nie jest więc stroną postępowania w postępowaniu podziałowym, gdyż organ powołany do wydawania decyzji administracyjnych nie może być stroną postępowania.
Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną na podstawie art 58 pkt. 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.