Uzasadnienie
Organ I instancji Burmistrz Miasta S., postanowieniem z dnia [....] wydanym na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z póź.zm) –postanowił przekazać według właściwości do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., Inspektora w Ż. –pismo z dnia.......2005r. Prezesa Zarządu Powszechnej Spółdzielni Spożywców,,[....] "....., w sprawie umocnienia brzegów i udrożnienia koryta potoku M. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji podniósł, że Burmistrz Miasta S. nie jest organem właściwym do rozpatrzenia sprawy. Działka ewid. nr....... (potok M.) nie jest własnością Gminy S. lecz we władaniu Regionalnego Zarządu Gospodarki...... Inspektorat w Ż. Zażalenie na postanowienie organu I instancji wniósł Regionalnego Zarządu Gospodarki...... w K., Inspektora w Ż. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Regionalny Zarząd Gospodarki......
Inspektorat w Ż. nigdy nie był administratorem M., ani też nie przejął jej we władanie od Inspektoratu Melioracji Wodnych w S. Zgodnie z ustawą Prawo wodne- art. 1 ust. 1 pkt. 2 i zał. Nr.... do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002r. w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. jest administratorem z ramienia Skarbu Państwa naturalnych potoków górskich wykazanych w zał. nr... a przedmiotowa M. w wykazie potoków nie figuruje.
Organ II instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., postanowieniem z dnia [.....] wydanym na podstawie art. 2 ust. 8, art.21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. u z 2005r. Nr 240, poz. 2027) art. 10 ust. 1a, art.29 ustawy Prawo wodne (tekst jednolity: Dz. U z 2005r. Nr 239, poz. 2019), rozporządzenia Rady Ministrów z 17 grudnia 2002r. w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną (Dz. U z 2003r. Nr 16, poz. 149) oraz art. 144 w związku z art. 138§ 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego- utrzymał zaskarżone postanowienia w mocy.
W motywach rozstrzygnięcia podniesiono, że jak wynika z wypisu z rejestru gruntów z dnia........2006r. potok M. odpowiada działce...., której właścicielem jest Skarb Państwa a władającym jest Regionalny Zarząd Gospodarki wodnej w K. Inspektorat w Ż. Znajduje to oparcie również w art. 10 ust. 1a ustawy Prawo wodne, który stanowi, że m.in. śródlądowe wody powierzchniowe płynące oraz wody podziemne stanowią własność Skarbu Państwa.
Skargę do Sądu wniósł Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej Inspektorat w Ż., zaskarżając w całości postanowienie organu II instancji i wnosząc o:
- - stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia organu II instancji w całości na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 6 Kodeksu postępowania administracyjnego,
- - względnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia organu II instancji,
- - wydanie na podstawie art. 61§ 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego, postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia w całości zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. błędną wykładnię art. 21 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, art. 10 ust. 1a i art. 29 ustawy Prawo wodne oraz przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną,niewłaściwe zastosowanie art. 11ust. 1 pkt 4 in fine w zw. z ust. 2 i ust.3 oraz art. 4 ust.1 pkt 5 ustawy Prawo wodne, art. 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na nie wyjaśnieniu bądź nienależytym wyjaśnieniu okoliczności istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł,że organ II instancji pominął przy rozpatrywaniu sprawy unormowanie art. 11 ust. 1 pkt 4 in fine Prawa wodnego, który pieczy marszałka województwa powierza wody publiczne inne niż określone w pkt 1-3 wskazanego przepisu oraz inne niż określone w początkowej części art. 11 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego, tzn. inne niż wody istotne dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa.
Potok M. to w istocie stworzony sztucznie ciek wodny –zaledwie rów, na potrzeby zasilania położonego nieopodal......., obecnie niewykorzystywany w tym celu. Rów w znacznej mierze pozostaje zakryty, płynie przez centrum miasta S., pod terenami publicznymi czego organ nie uwzględnił. Rowu o nazwie,,[...]" nie można uznać za wody publiczne istotne dla kształtowania zasobów wodnych.
Dodatkowo skarżący podniósł, że zachodzi uzasadnione przypuszczenie do uznania potoku za wody publiczne stanowiące własność jednostki samorządu terytorialnego-gminy, na terenie której pozostaje położony, o którym mowa w art. 10 ust. 2 Prawa wodnego.
W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia organu II instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.-Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm), kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ppsa sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
Sąd zwraca również uwagę na treść art. 134 § 1 p.p.s.a, który stanowi, iż Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podniosła w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego.
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią- bez wątpienia- sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny w swym dotychczasowym orzecznictwie wielokrotnie wyjaśniał, że zapisy w ewidencji mają wyłącznie charakter techniczno-deklaratoryjny. Organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą one natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu lub budynku. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością (wyroki II SA 1824/95, II SA 1718/95 i II SA 1155/92).
Rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości, zawiera jedynie dane wynikające z tytułu własności, ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. (Wyrok NSA w Warszawie z dnia 20.11.1998r. IISA 914/98 LEX nr 41816)
Działka ewid. nr..... (potok M.) nie jest własnością Gminy S. lecz we władaniu Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Inspektorat w Ż. co wynika z wpisu znajdującego się w ewidencji gruntów. Wpis ten jest bezsporny i nie był kwestionowany wobec powyższego nie ma żadnych podstaw by podważać jego prawdziwość i poprawność. Ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych.
Ewidencja powinna być utrzymywana w stałej aktualności nie tylko co do stanu faktycznego ale i prawnego co zostało stwierdzone w orzecznictwie sądowym. (por. wyrok NSA z 15.10.1998r. sygn. IISA810/98 LEX nr 41304)
Jak z powyższego wynika Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Ż. jest organem właściwym do załatwienia wniosku Prezesa Zarządu Powszechnej Spółdzielni..........,,[....] "......, w sprawie umocnienia brzegów i udrożnienia koryta potoku M. Jeżeli zatem wpis znajdujący się w ewidencji gruntów jest wadliwy, nieścisły lub w inny sposób nie odpowiada prawdzie winien być skorygowany i uaktualniony gdyż zgodnie z art.21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. u z 2005r. Nr 240, poz. 2027) dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę miedzy innymi dla oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych i nie powinny wprowadzać w błąd a powinny być rzetelnym odzwierciedleniem stanów faktycznych i prawnych.
Skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. gdyż zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno procesowego jak i materialnego a przeprowadzone postępowanie rozpoznawcze wykazało nieistnienie naruszenia prawa w działalności organu administracji, której skarga dotyczy.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji.