Uzasadnienie
M.B. we wniosku z dnia 7 kwietnia 2017r. o sprostowanie postanowienia WSA w Krakowie z dnia 25 listopada 2016r., sygn. akt II SA/Kr 684/16 wniosła o "wpisanie, że Decyzja z dnia 25 marca 2016r., znak: [....] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dotyczy utrzymania w mocy Decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 stycznia 2016r., znak; [....] ". W ocenie skarżącej, Sąd błędnie w sentencji swojego postanowienia "połączył" decyzję SKO z dnia 25 marca 2016r., znak: [....] z odmową stwierdzenia nieważności decyzji, skoro odmowa stwierdzenia nieważności nastąpiła w decyzji z dnia 15 stycznia 2016r., a nie w orzeczeniu z dnia 25 marca 2016r.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.).
Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (vide postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, niepubl.). Sprostowanie wyroku nie może bowiem prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Nie podlega więc sprostowaniu m.in. przeoczenie w sentencji orzeczenia jednego z zaskarżonych aktów lub pominięcie rozstrzygnięcia w kwestii kosztów postępowania (vide postanowienie NSA z 4 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1545/06, niepubl.).
Argumentacja skarżącej stanowi w zasadzie polemikę z ustaleniami Sądu, czy zaskarżone rozstrzygnięcie SKO z dnia 25 marca 2016r. zapadło w sprawie dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, czy nie. Z wymienionych względów żądanie takie nie może stanowić podstawy sprostowania rozstrzygnięcia w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a.
Ponadto podkreślić należy, że obie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zarówno ta z 15 stycznia 2016r. nr [....], jak i ta z 25 marca 2016r. nr [....] (utrzymująca w mocy decyzję z 15 stycznia 2016r.) dotyczyły odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 29 marca 2010r., nr [....]. Taki był przedmiot sprawy prowadzonej w trybie nadzwyczajnym w postępowaniu administracyjnym, jak i w następstwie wniesienia skargi przez M.B. także w postępowaniu sądowym.
Fakt, iż Kolegium po ponownym rozpatrzeniu sprawy wydaje decyzję zawierającą rozstrzygnięcie o "utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy" nie oznacza, że to jest przedmiotem postępowania. Jest to jedynie formalny wyraz stanowiska organu po ponownym, merytorycznym rozpatrzeniu sprawy w przedmiocie stwierdzenia/ odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w trybie nadzwyczajnym – o co wnosiła sama skarżąca inicjując takie postępowanie.
Z podanych przyczyn, na podstawie art. 156 § 1, art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie uwzględniono wniosku skarżącej.