Uzasadnienie
Skarżąca M.B. w piśmie z dnia 13.05.2016 r. wniosła m.in. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 16 grudnia 2015r., Nr [....], które działając na podstawie art.159 k.p.a. odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 28 grudnia 2009r., znak [....] przedłużającej na okres od dnia 9 stycznia 2010r. do dnia 8 stycznia 2011r. decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006r. (znak [....]).
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że "organ fałszywie podnosi iż decyzja Burmistrza nadaje się do wykonania, niczym to nie uzasadniając takie działanie organu jest nieprawidłowe i wbrew prawu, w celu tuszowania wyłącznie naruszeń prawa swoich oraz organu I instancji."
W odpowiedzi na skargę SKO w K. wniosło o jej odrzucenie.
Podstawowym zagadnieniem w przedmiotowej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia skargi na zażalenie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Zgodnie z art. 159 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1. Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie (art. 159 § 2 k.p.a.). A contrario z treści art. 159 § 2 k.p.a. wynika, że na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji zażalenie nie przysługuje. Postanowienie to jest więc niezaskarżalne. (zob. wyrok NSA z 31 stycznia 2013r., sygn. akt II OSK 1794/11).
W razie odmowy wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 159 § 1 k.p.a. przez samorządowe kolegium odwoławcze w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji, zainteresowany nie może złożyć skutecznego środka zaskarżenia od postanowienia w tym przedmiocie. Do tego rodzaju postanowień wydanych przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze zastosowanie ma art. 142 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., a więc strona może je zaskarżyć we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wniesionym od decyzji merytorycznej tych organów, a dopiero później w drodze skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie nie mieści się w granicach aktów, o których mowa w art.3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie jest to bowiem postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.