Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 maja 2019 r. strona skarżąca Zakon [...] Klasztor [...] w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 listopada 2017 r., znak [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa.
Zarządzeniem z dnia 16 lipca 2019 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej oraz umocowanie do wniesienia skargi podpisanej na skardze [...]. E. K. jako Przełożonej [...] – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wystosowane w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało stronie skarżącej doręczone w dniu 22 lipca 2019 r. W zakreślonym terminie przedmiotowe braki nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Z art. 57 § 1 ab initio, art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wynika, że do skargi należy dołączyć – jeżeli skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna – dokument wykazujący umocowanie do działania w jej imieniu. Brak wymienionego dokumentu to brak formalny skargi, który powoduje, że nie może ona otrzymać prawidłowego biegu. Brakiem tym jest dotknięta przedmiotowa skarga i – mimo stosownego wezwania – brak ten nie zostały usunięty w wyznaczonym terminie (termin ten upłynął z dniem 29 lipca 2019 r.). Podkreślić należy, że z przepisów powołanych w skardze (art. 8 ust. 2 pkt 8 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1347) wynika jedynie, że przełożony (przełożona) jest organem osoby prawnej w przypadku klasztoru niezależnego i domu zakonnego. Wykazanie umocowania do wniesienia skargi wymagało przedłożenia dokumentu pozwalającego stwierdzić, że osoba, która skargę podpisała, odnośną funkcję pełni.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.