Uzasadnienie
L.R. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2012 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270) wskazała, że jej wniosek jest uzasadniony nieodwracalnością skutków faktycznych, jakie niosłoby uzyskanie na jej podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz rozpoczęcie robót budowlanych, pomimo uruchomienia trybu sądowej kontroli legalności decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia powołać takie okoliczności, które wskazywałyby, iż przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z 5 września 2008r. sygn. akt II SA/Gd 652/08 (Lex Omega nr 477258), iż nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie.
W niniejszej sprawie strona skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji, w żaden sposób nie uprawdopodabnia, iż zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania. Jedynie w sposób ogólnikowy powołała się na nieodwracalność skutków faktycznych, jakie niosłoby uzyskanie na jej podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz rozpoczęcie robót budowlanych.
Należy wskazać, że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy co do zasady poprzedza wydanie pozwolenia na budowę, a więc argumentacja skarżącej odnosiłaby się niemal do każdego przypadku wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzję ustalającą warunki zabudowy. Mimo to ustawodawca nie zdecydował o generalnym wstrzymywaniu takich decyzji, co oznacza, że w każdej sprawie należy indywidualnie rozważać przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie wskazała jednak żadnych konkretnych okoliczności, które uzasadniałyby nieodwracalność skutków wykonania zaskarżonej decyzji w tej konkretnej sprawie.
Podkreślenia także wymaga, że to od woli inwestora zależy, czy przed dokonaniem sądowej kontroli decyzji ustalającej warunki zabudowy wystąpi z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, czy też wstrzyma się z takim wnioskiem do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania. Również inwestor poniesie ewentualne straty w wypadku wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Natomiast rozpoczęciu prowadzenia robót budowlanych na podstawie wydanego w przyszłości pozwolenia na budowę można zapobiec poprzez wstrzymanie decyzji o tym pozwoleniu, a nie decyzji ustalającej warunki zabudowy.
Biorąc powyższe pod uwagę należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wobec braku wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.