Uzasadnienie
W dniu 8 czerwca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącej B.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2009 r.
We wniosku tym skarżąca oświadczyła, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Od trzech lat jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z oszczędności w wysokości około 9.000 zł
Według oświadczenia skarżącej w skład posiadanego majątku wchodzi własność lokalu mieszkalnego o pow. 77,4 m2, 1/3 udziału we własności lokalu mieszkalnego o pow. 47,40 m2 oraz 1/3 udziału we własności nieruchomości rolnej o pow. 508 m2.
Na uzasadnienie wniosku skarżąca podała, iż od czerech lat posiada status osoby bezrobotnej bez żadnych świadczeń. Utrzymuje się z odłożonych przez lata oszczędności, które też się kiedyś skończą.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W tym miejscu należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzić do wypadków, których zdobycie przez stronę środków na finansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania prawa pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem koniecznym utrzymania dla niej i jej rodziny.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wykazała, iż, jest współwłaścicielką mieszkania i nieruchomości rolnej a także posiada własność mieszkania o pow. 77,4 m2. Dysponuje oszczędnościami w wysokości około 9.000 zł.
W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa nie uzasadnia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jak również wniosku o ustanowienie adwokata. Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy). Fakt, że skarżąca na obecnym etapie nie pracuje i nie posiada stałego źródła dochodu nie może stanowić przesłanki uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym. Szczególnie mając na uwadze, że skarżąca posiada zabezpieczone środki pieniężne na utrzymanie, których część może bez jakiegokolwiek uszczerbku przeznaczyć na prowadzenie postępowania sądowego.
Posiada też majątek o znacznej wartości (2 nieruchomości lokalowego i nieruchomość gruntowa), który może stanowić zabezpieczenie dla ewentualnie zaciągniętych kredytów hipotecznych, przeznaczonych za zaspokojenie zobowiązań wobec Skarbu Państwa.
Podsumowując należy stwierdzić, że przeprowadzona w niniejszym postępowaniu analiza nie pozwala na stwierdzenie, że strona nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania sądowego i ustanowienie pełnomocnika wyboru.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).