Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 lutego 2012 r.
Z uwagi na fakt, iż podane przez skarżącego informacje dotyczące jego stanu majątkowego i rodzinnego okazały się niewystarczające, referendarz działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 26 czerwca 2014 r. wezwał skarżącego do przekazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania następujących informacji:
- - oświadczenie czy skarżący i jego żona są zarejestrowani we właściwym urzędzie pracy jako osoby bezrobotne – jeśli tak to skarżący został zobowiązany do przedstawienia stosownego zaświadczenia;
- - oświadczenie czy skarżący uzyskuje jakikolwiek dochód np. z prac dorywczych, przedstawienie wysokości takiego dochodu;
- - udokumentowanie wysokości zasiłków pobieranych z MOPS przez zonę skarżącego;
- - przedłożenie spisu miesięcznych wydatków ponoszonych na utrzymanie skarżącego i jego rodziny oraz udokumentowanie aktualnymi rachunkami i fakturami wysokości wydatków ponoszonych na opłaty za media.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 3 czerwca 2014 r. (wpływ do sądu 7 lipca 2014 r.) wyjaśnił, iż nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, zarejestrowana jest żona. Skarżący nie uzyskuje dochodów z żadnego źródła. Wyjaśnił też, że nie może przedstawić dokumentów żądanych przez sąd a dotyczących pomocy na rzecz żony ze strony MOPSu, gdyż ta nie chce ich udostępnić. Nie dysponuje też żadnymi fakturami i rachunkami za opłaty gdyż również nie są mu one udostępniane. Na pewno występuje jakieś zadłużenie bo przychodzą ponaglenia od dostawców mediów.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,(Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz zważył co następuje:
Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy. Wskazuje ona, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postepowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To strona ma wskazać taka sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt II SA/GL 823/09).
Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn.. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn.. akt II GZ 296/10).
Dlatego też w przedmiotowej sprawie skarżący w ocenie orzekającego nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Nie przedstawił stosownych dokumentów, uniemożliwiając w ten sposób rzetelną ocenę jego sytuacji finansowej i rodzinnej. Nie wykazał też w żaden sposób, że podejmuje jakiekolwiek działania, aby zapewnić sobie dochód miesięczny jeżeli nie ze stałej pracy to przynajmniej z prac dorywczych. Jak wynika z oświadczenia skarżący nie jest nawet zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).