Uzasadnienie
[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia 8 kwietnia 2016 r. nr [...] uchylił w całości decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 22 stycznia 2016 r. nakazującą E. G., J. K.– B. i J. B., K. K. oraz M. N. i Ł. N. w związku ze stwierdzeniem w dniu 22 grudnia 2015 r. podczas czynności kontrolno – rozpoznawczych naruszenia przepisów przeciwpożarowych powodujących zagrożenie życia ludzi w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w K.: dostosować szerokość spocznika klatki schodowej służącej ewakuacji do wymagań określonych w przepisach techniczno – budowlanych i nakazał wyżej wymienionym w przedmiotowym budynku w przedmiotowym budynku dostosować szerokości spoczników klatki schodowej służącej celom ewakuacji do wymagań określonych w przepisach techniczno – budowlanych tj. by ich minimalna szerokość użytkowa była nie mniejsza niż 1,5 m w terminie do dnia 31 marca 2017 r. Jako podstawę prawną organ wskazał § 16 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów w związku z § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła E. G. wnosząc ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wskazała, że jedynym sposobem wykonania obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją jest konieczność kosztownej przebudowy klatki schodowej budynku z ingerencją w wydzielone lokale mieszkalne. Charakter tego obowiązku, w opinii skarżącej, rodzi trudne do odwrócenia skutki i naraża na ryzyko poniesienia znacznej szkody materialnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718, dalej powoływana jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., str. 227-228). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.8.2009 r., I OZ 779/09, Lex nr 552417). To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak by przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie NSA z: 12.10.2010 r., I GZ 316/10, Lex nr 607229; 04.3.2010 r., II OZ 178/10, Lex nr 564165).Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, by wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (postanowienie NSA z 18.3.2010 r., II FSK 502/09, Lex nr 569795).
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała zaistnienia w niniejszej sprawie którejkolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a. Poza samymi jedynie twierdzeniami na temat konieczności poniesienia bardzo wysokich nakładów oraz ograniczonych środków finansowych, skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dokumentów z których wynikałby obowiązek poniesienia wydatków mieszczących się w pojęciu znacznej szkody o którym stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca nie uwiarygodniła również, że przeprowadzenie nakazanych prac z zakresu ochrony przeciwpożarowej spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki i jakiego rodzaju to skutki miałyby przybrać taką postać. Brak przedstawienia konkretnych zdarzeń oraz okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji z dnia 8 kwietnia 2016 r. skutkował koniecznością negatywnego rozpatrzenia przez Sąd złożonego wniosku.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.