Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 lutego 2013 r., którym nałożono na współwłaścicieli budynku na działce nr [...] w W. przy ul.[...], R.S. P S., A.G. i U.G. grzywnę w wysokości 8.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia 21 maja 2012 r. nr [...] wydanym na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 21 września 2010 r., znak [...] oraz obowiązek uiszczenia opłaty egzekucyjnej w wysokości 68 zł.
P.S. i R.S. w swojej skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku podano, że w przypadku braku zastosowania art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązani będą zmuszeni do uiszczenia grzywny wskazanej w ww. postanowieniu nr [...] z dnia 5 lutego 2013 r. mimo, że obowiązek nałożony tytułem wykonawczym z dnia 21 maja 2012 r. został wykonany. Wskazano, że w przypadku uiszczenia grzywny zobowiązani nie będą mogli jej odzyskać, pomimo zrealizowania stosownego obowiązku.
Tym samym bezzasadnie ponieśliby znaczne koszty. Podkreślono również, że nałożenie zaskarżonym postanowieniem grzywny zostało dokonane z naruszeniem art. 7 § 2 i 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 59 § 1 pkt 1 i 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 29 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i 62 ust. 3 Prawa budowlanego. Tym samym obciążono strony niniejszego postępowania bezpodstawnie, a sam zastosowany środek egzekucyjny jest uciążliwy i zupełnie niecelowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "P.p.s.a.", Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy wyjaśnić, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Podkreślić trzeba, iż wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a., w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek strony skarżącej, to jest ona obowiązana do wykazania, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niej skutki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a.
W badanej sprawie podano, że obowiązek nałożony na wnioskodawców tytułem wykonawczym z dnia 21 maja 2012 r., a polegający na sprawdzeniu stanu technicznego budynku mieszkalnego i jego przydatności do użytkowania oraz przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku, został w ocenie skarżących wykonany, bowiem przedłożyli oni stosowną ekspertyzę. Zatem w tej sytuacji wykonanie zaskarżonego postanowienia mogłoby spowodować utratę przez skarżących kwoty 8000 zł. Gdyby bowiem organ najpierw ściągnął nałożoną grzywnę a później ustalił, że obowiązek został wykonany, to wtedy brak byłoby możliwości jej zwrotu stronie. Zgodnie z art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nieściągnięte i nieuiszczone grzywny podlegają umorzeniu w razie wykonania obowiązku. Co prawda art. 126 powołanej ustawy daje możliwość zwrotu 75 % uiszczonej grzywny w sytuacji wykonania obowiązku, jednakże pozostawia to do uznania organu oraz pod warunkiem zgody organu wyższego stopnia.
W tej sytuacji istnieje w sprawie przesłanka z art. 61 § 3 P.p.s.a., co powoduje wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do momentu rozstrzygnięcia w sprawie.