Uzasadnienie
Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W myśl § 5 cyt. przepisu postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowym wypadku strona skarżąca, w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 marca 2017r., nr: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 30 maja 2016r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku garażowo-gospodarczego na części działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.", złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podała, iż wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż inwestor będzie mógł wystąpić o pozwolenie na budowę a następnie przystąpić do budowy budynku garażowo-gospodarczego.
Jak wynika z treści zacytowanego na wstępie przepisu, przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mogą być: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc same okoliczności dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia takiego wniosku.
W ocenie Sądu w żaden sposób nie została przez stronę skarżącą uprawdopodobniona przesłanka wstrzymania wykonania decyzji tj., że może ona spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Dodać należy, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nie wywołuje skutków w postaci ograniczenia bądź naruszenia prawa własności lub innych praw rzeczowych skarżących. Co więcej nie przesądza nawet o prowadzeniu przez inwestora dalszych etapów procesu budowlanego tj. o wystąpieniu przez niego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi także podstawy do wszczęcia jakichkolwiek robót budowlanych przez inwestora. Nie ma zatem mowy o spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest bowiem stanowisko, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia NSA z 14.12.2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z 19.07.2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z 29.02.2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, z 8.10.2015 r., sygn. akt II OZ 966/15, CBOSA). Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ze względu na swój przedmiot nie podlega wykonaniu (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydanie 4, LexisNexis, Warszawa 2010, s. 205, postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 1168/09, CBOSA). Ma ona jedynie charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych.
Tym samym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. np. postanowienie NSA z 8.01.2015 r., sygn. akt II OZ 1376/14, CBOSA). W konsekwencji wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji z tego powodu nie zasługiwał na uwzględnienie.