Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 113 § 2 kpa, po rozpatrzeniu wniosku [...] Sp. z o. o. w [...] o wyjaśnienie treści zapisów decyzji Nr [...] z dnia [...] r. o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "budowa budynku mieszkalno-usługowego z garażem podziemnym, miejscami postojowymi i wjazdem na działkach nr [...] i [...] (część działki) obr. [...] jedn. ewid. [...] oraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] przy ul. [...] w [...]", postanowił wyjaśnić wątpliwości co do treści decyzji w następujący sposób:
- - wartość wskaźnika powierzchni zabudowy do powierzchni działki nr [...] będzie wynosiła 57%, będzie więc nieco mniejsza niż średni wskaźnik dla zabudowy wielorodzinnej i biurowej w całym obszarze analizowanym;
- - wskaźnik udziału powierzchni biologicznie czynnej określony w decyzji dotyczy również całego terenu objętego wnioskiem;
- - cofnięcie wszystkich elewacji ostatniej kondygnacji poza obrys kondygnacji niższych, za wyjątkiem ściany przyległej do ściany szczytowej budynku nr [...], zlokalizowanego na działce nr [...];
- - powierzchnia dodatkowej kondygnacji nie może przekraczać 70% powierzchni niższej kondygnacji; maksymalna wysokość budynku nie może przekraczać poziomu kalenicy budynku nr [...] (dz. nr [...]).
W uzasadnieniu organ I instancji podał, że wyjaśnienie wątpliwości dotyczących treści niniejszej decyzji, stanowi wykładnię zapisów decyzji, które w ocenie strony składającej wniosek były niejasne lub budziły wątpliwości interpretacyjne. Wyjaśnienia niniejsze nie stanowią nowej oceny stanu faktycznego czy prawnego, nie powodują zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia i nie pozostają również w sprzeczności z decyzją.
Ponadto organ podkreślił, że decyzja o warunkach zabudowy nie ocenia konkretnego rozwiązania projektowego. Wszelkie zagadnienia w tym względzie są rozstrzygane w postępowaniu o pozwolenie na budowę i organ administracji wydający pozwolenie na budowę ocenia, czy planowana inwestycja jest zgodna z zapisami decyzji WZ oraz z obowiązującymi przepisami, przede wszystkim techniczno - budowlanymi, takimi jak: ustawa z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), czy rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690 z późn. zm.), Polskimi Normami oraz przepisami szczególnymi, zapewniając równocześnie ochronę interesów osób trzecich.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli: L. G., M. G. i C. S. L. G. podała, iż w postanowieniu wyjaśniającym treść decyzji o warunkach zabudowy pojawił się błąd dotyczący określenia wskaźnika zabudowy. W decyzji o warunkach zabudowy wskaźnik ten był bowiem przyjęty na poziomie 47%, podczas, gdy w zaskarżonym postanowieniu ustalono go na 57%. M. G. zarzucił natomiast, iż w postanowieniu wyjaśniającym treść decyzji o warunkach zabudowy, występuje szereg nieścisłości i nieprawidłowości, w szczególności co do powierzchni działki nr [...], stanu zagospodarowania działki nr [...] oraz sposobu wyliczenia wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej jedynie dla fragmentu działki nr [...], a nie dla działki nr [...], gdzie powstać ma przedmiotowy budynek. Żalący się podniósł również, że realizacja planowanej inwestycji spowoduje również osłabienie i naruszenie konstrukcji budynku, w którym zamieszkuje.
C. S. podniosła natomiast, że nie doręczono jej postanowienia z dnia [...] r., a o jego istnieniu dowiedziała się od sąsiadki. Jednocześnie w zażaleniu zarzuciła, iż samą decyzję o ustaleniu warunków zabudowy z dnia [...] r.. także otrzymała dopiero po upływie roku od jej wydania oraz to, że nie brała udziału w postępowaniu dotyczącym wydania opinii przez konserwatora zabytków. Żaląca się wskazała ponadto, iż w postanowieniu z dnia [...] r. podane są nieprawidłowe dane co do powierzchni działki nr [...] oraz zakwestionowała wyjaśnienie organu I instancji co do 57% wskaźnika zabudowy dla planowanej inwestycji, ponieważ w samej decyzji o warunkach zabudowy, wskaźnik ten był ustalony na 47%. Nie został również zaakceptowany przez żalącą się ustalony wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej, ponieważ został on określony jedynie dla części działki nr [...], która i tak nie podlega zabudowie, gdyż jest to chodnik i pas drogowy ulicy [...].
Nadto, zdaniem C. S., organ I instancji nie wziął pod uwagę faktu, iż w sąsiedztwie terenu inwestycji znajduje się enklawa czterech parterowych zabytkowych willi, posiadających kominy spalinowe, dymowe i wentylacyjne. Sporządzony projekt nie uwzględnia natomiast kwestii zapewnienia poprawności pracy przedmiotowych instalacji, co spowoduje pogorszenie warunków zamieszkiwania okolicznych mieszkańców, a także zagrożenie dla ich zdrowia i życia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 113 § 2 kpa w związku z art. 138 § 2 kpa i art. 144 kpa, uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu Kolegium podało, że zgodnie z przepisem art. 113 § 2 kpa organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Wniosek o wyjaśnienie treści decyzji musi pochodzić od organu egzekucyjnego lub strony postępowania, a także wskazywać, na czym - w ocenie wnioskodawcy - polegają wątpliwości co do treści decyzji. W przedmiotowej sprawie żądanie wyjaśnienia wątpliwości zostało zgłoszone przez stronę postępowania, w odniesieniu do inwestycji, dla której Prezydent Miasta [...] ustalił warunki zabudowy. Inwestor zwrócił się bowiem o "opisowe potwierdzenie" zawartego w decyzji o warunkach zabudowy zapisu dotyczącego, ustalonego na poziomie 47%, wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy, 25% wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz interpretację określonego w decyzji wymogu cofnięcia ostatniej kondygnacji planowanego budynku poza obrys niższych kondygnacji.
Kolegium podkreśliło, że ocenie organu odwoławczego podlega prawidłowość postanowienia wydawanego w oparciu o art. 113 § 2 kpa, pod względem tego, czy zostało ono wydane przez właściwy organ oraz czy wyjaśnia zgłoszone przez stronę postępowania lub organ egzekucyjny, wątpliwości co do treści decyzji. Ocenie nie podlega zaś merytoryczna zasadność rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia, co do której treści strona lub organ egzekucyjny zgłosiła wątpliwości. Polemika strony ze stanowiskiem zajętym przez organ rozstrzygający sprawę jest bowiem właściwa postępowaniu odwoławczemu, względnie, w sytuacji, gdy decyzja jest już ostateczna, nadzwyczajnym trybom postępowania, to jest postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, czy wznowienia postępowania. Postanowienie wydawane w trybie art. 113 § 2 kpa nie może prowadzić do zmiany treści samej decyzji, o której wyjaśnienie zwróciła się strona lub organ egzekucyjny.
Wobec powyższego Kolegium uznało, iż zarzuty podniesione we zażaleniach są częściowo uzasadnione, ponieważ organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu objaśnił, iż - zgodnie z warunkami decyzji o warunkach zabudowy - wartość wskaźnika powierzchni zabudowy do powierzchni działki nr [...] będzie wnosiła 57% i będzie nieco mniejsza niż średni wskaźnik dla zabudowy wielorodzinnej i mieszkaniowej w obszarze analizowanym. Tymczasem ze znajdującej się w aktach sprawy decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] r., na którą powołuje się organ I instancji, wynika, iż wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu objętego wnioskiem ustalony został na poziomie do 47%. Nie wiadomo zatem, na jakiej podstawie w zaskarżonym postanowieniu przyjęto, iż wskaźnik zabudowy w istocie wynosi 57% i dotyczy on tylko działki nr [...], podczas gdy teren inwestycji stanowi także część działki nr [...].
Zdaniem Kolegium Odwoławczego interpretacja zapisów decyzji z dnia [...] r., jaka została dokonana w tym zakresie w kwestionowanym postanowieniu, mogłaby w rezultacie prowadzić do zmiany ustaleń przyjętych w decyzji, a to z kolei prowadziłoby do naruszenia zapisów art. 113 § 2 kpa. Z tego też względu Kolegium Odwoławcze uznało za uzasadnione uchylenie zaskarżonego postanowienia, celem jednoznacznego wyjaśnienia przez organ I instancji treści wydanej przez ten organ decyzji o warunkach zabudowy, zwłaszcza w zakresie ustalonego wskaźnika zabudowy.
Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła "[...]" S.A. z siedzibą w [...] zarzucając naruszenie art. 113 § 2 kpa oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Stosownie do art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu.
Celem instytucji uregulowanej w art. 113 § 2 kpa jest wyjaśnienie w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji, a wydane w tym trybie postanowienie podlega również kontroli instancyjnej, której zadaniem jest sprawdzenie nie tylko czy organ wyjaśniający nie wykroczył poza granice wyjaśnienia i dokonał modyfikacji orzeczenia, ale również, czy postanowienie wyjaśniające w swojej treści usuwa wątpliwości wynikające z treści wyjaśnianej decyzji.
W przedmiotowej sprawie organ I instancji odniósł się do wątpliwości co do treści decyzji ustalającej warunki zabudowy zgłoszonych we wniosku, jednak organ odwoławczy stwierdził, że wyjaśnienie nie w pełni usunęło wątpliwości dotyczące treści wyjaśnianej decyzji, a tym samym cel postępowania uregulowanego w art. 113 § 2 kpa nie został zrealizowany.
W ocenie Sądu postanowienie Kolegium uchylające orzeczenie organu I instancji jest uzasadnione, ponieważ postanowienie Prezydenta Miasta [...] nie tylko nie zawiera wystarczającego uzasadnienia sposobu wyliczenia poszczególnych wskaźników zawartych w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, w tym 47 % wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu objętego wnioskiem ale również wprowadza wskaźnik powierzchni zabudowy do powierzchni działki w wysokości 57%.
Zarzuty (wyjaśnienia) skargi, że różnice między wysokościami wskaźników w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i w postanowieniu ją wyjaśniającym wynikają z przeliczenia tych wskaźników dla całego obszaru objętego decyzją o ustaleniu warunków zabudowy oraz do poszczególnych działek wchodzących w skład tego obszaru, nie może skutkować, zdaniem Sądu, uchyleniem zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Powodem uchylenia postanowienia organu I instancji był bowiem brak dostatecznego wyjaśnienia sposobu obliczenia poszczególnych wskaźników oraz wskazania, czy odnoszą się do całości obszaru, czy do odpowiednich działek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie kwestionowało merytorycznej zawartości decyzji ustalającej warunki zabudowy, tylko treść wyjaśnienia dokonanego przez organ I instancji.
Sąd podziela stanowisko Kolegium, że dla wyeliminowania wątpliwości co do treści decyzji o warunkach zabudowy, które pojawiły się w niniejszej sprawie, konieczne jest sprecyzowanie, w jaki sposób zostały obliczone wskaźniki zawarte w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oraz czy dotyczą one całości obszaru, czy też poszczególnych działek wchodzących w skład obszaru, dla którego zostały ustalone warunki zabudowy.
W związku z powyższym Sąd uznał, że postanowienie organu odwoławczego jest zasadne, nie jest obciążone wadami proceduralnymi i na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.