Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do § 2 przywołanego artykułu, postanowienie w przedmiocie sprostowania wyroku może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowaniu mogą podlegać błędy pisarskie, rachunkowe i inne oczywiste omyłki, które zostały popełnione zarówno w sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. W trybie art. 156 P.p.s.a. sprostowaniu podlegają takie błędy, które mają charakter oczywisty, to znaczy widoczny na pierwszy rzut oka.
W sentencji postanowienia z dnia 13 lutego 2023 r. nie wskazano omyłkowo wprost daty i sygnatury postanowień o wstrzymaniu wykonania tej samej decyzji (co do której postępowanie sądowe wskutek połączenia kilku skarg toczy się pod sygn.akt II SA/Kr 727/22) co może istotnie budzić wątpliwości, czy uchylone zostają oba wydane odnośnie tej decyzji postanowienia. Wobec powyższego konieczne jest wskazanie, że uchyleniu podlegają postanowienia z dnia 16 września 2022 r. o sygn. akt II SA/Kr 727/22 oraz o sygn. akt II SA/Kr 728/22. Oczywistym jest, że nie może istnieć w obrocie jedno postanowienie wstrzymujące wykonanie danej decyzji i jednocześnie postanowienie wstrzymujące wykonanie tej samej decyzji. Aby usunąć jednak wątpliwości tut.
Sąd postanowił o sprostowaniu postanowienia z dnia 13 lutego 2023 r. Podkreślić przy tym należy, że wnioski o uchylenie wstrzymania wprost odnosiły się do postanowień o sygn. akt II SA/Kr 727/22 oraz o sygn. akt II SA/Kr 728/22, a prostowane postanowienie zostało wydane w wyniku rozpatrzenia tych wniosków. Zakres rozpoznania nie budzi zatem wątpliwości, a przedmiotowe sprostowanie nie jest ingerencją co do istoty rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a.