Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 27 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 734/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Asesor WSA Janusz Kasprzycki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 27 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji

Sentencja

postanawia:

  1. skargę odrzucić

Uzasadnienie

A. W., reprezentowana przez pełnomocnika – matkę M. W. - wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] marca 1997 r., znak: [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego na działce nr "1" w miejscowości D. [...]

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie się środków zaskarżenia § 2 art. 52 p.p.s.a. rozumie sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późna. zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ.

Nie ulega wątpliwości, że w świetle art. 1 ust. 1, 2 ustawy z dnia 12 października 2004 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z późna. zm.), art. 17 k.p.a. w związku z art. 157 § 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] było organem właściwym do stwierdzenia nieważności wydanej przez Wójta Gminy B. decyzji administracyjnej.

Stosownie do treści art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Z powyższego wynika, że na decyzję wydaną w niniejszej sprawie w I instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w oparciu o art. 156 § 1 i 2, art. 158 § 1 k.p.a. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] marca 1997 r., znak: [...] przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Każda bowiem sprawa w myśl k.p.a. musi być dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta przez organy administracji (zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego – art. 15 k.p.a.).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w sposób prawidłowy i jasny pouczyło strony o prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Z akt sprawy nie wynika aby skarżąca lub jakikolwiek inny uczestnik postępowania złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Nie został zatem spełniony wymóg wyczerpania środków zaskarżenia warunkujący skuteczne wniesienie na tą decyzję skargi do sądu administracyjnego. Wniesiona skarga nie spełnia więc warunków formalnych sensu stricto i z tej przyczyny jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.