Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 lutego 2001 r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] na podstawie art. 13 ust. 5 pkt. 2, art.88 ust. 2 i art. 93 ust.2 ustawy z dnia 22.06.1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. Nr 86, poz.433 z późn. zm), § 1 ust. 2 Zarządzenia Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] 1987 r. w sprawie równoważnika pieniężnego za brak kwatery stałej, oraz zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby (Dz. Rozk. z 1987r. poz. 24), § 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z 22.09.1998r. w sprawie pełnienia służby poza granicami państwa przez żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 127) oraz art. 138 § 1 pkt. 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania W. S. od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego WAM w [...] Nr [...] z dnia [...].2000 r. w sprawie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za brak osobnej kwatery stałej za okres [...].1999 do [...].2000 r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że na podstawie art. 88 ust.2 ustawy żołnierze zawodowi, którzy w dniu wejścia ustawy w życie pobierali równoważnik pieniężny za brak kwatery stałej -zachowują prawo do jego otrzymywania do czasu zrealizowania uprawnień wynikających z art. 24 ust. 1 lub 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Równoważnik pieniężny za brak kwatery przysługiwał żołnierzowi w razie braku możliwości przydzielenia mu w miejscu pełnienia służby osobnej kwatery stałej. W. S., posiadający osobną kwaterę stałą w [...], pełnił służbę w Jednostce Wojskowej [...][...] i pobierał równoważnik pieniężny za brak kwatery do [...].99 r. Od [...].99 r. do [...].00 r. był oddelegowany do służby w Polskim Kontyngencie Wojskowym w UNIFIL w [...].
Dalej organ podnosi, że zgodnie z § 1 ust.2 Zarządzenia Ministra Obrony Narodowej Nr 124 z dnia 12 maja 1987r. żołnierz zawodowy miał prawo do przedmiotowego świadczenia w przypadku skierowania do służby za granicę pod warunkiem, że ani żołnierz ani jego małżonek nie posiadał w kraju kwatery. Pan W. S. powyższego warunku nie spełniał - posiadał kwaterę w [...] przy ul. [...] - a zatem za czas pełnienia służby za granicą nie przysługiwało mu prawo do równoważnika pieniężnego. Równoważnik pieniężny, stwierdza organ, za brak osobnej kwatery stałej nie był świadczeniem związanym i przysługującym z tytułu zajmowania określonego stanowiska służbowego a z brakiem kwatery w garnizonie pełnienia służby bez względu na zajmowane stanowisko a tym samym nie możliwym jest zastosowanie § 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z 22.09.1998 r. w sprawie pełnienia służby poza granicami państwa przez żołnierzy zawodowych.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. S..
Skarżący zarzucił, że wypłata równoważnika związana jest z miejscem, w którym żołnierz zawodowy pełni służbę i brakiem w tym miejscu kwatery. Zdaniem skarżącego w przedmiotowym okresie, jego miejscem pełnienia służby był [...] i nie został z niego zwolniony w momencie wyznaczenia go do pełnienia służby poza granicami kraju. Skarżący dalej podnosi, że w świetle przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pełnienia służby poza granicami państwa żołnierzy zawodowych żołnierz przez czas pełnienia służby poza granicami państwa zachowuje wszelkie uprawnienia i świadczenia, w tym prawo do uposażenia i innych należności pieniężnych, przysługujących mu na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Skarżący uważa, zatem, iż został niesłusznie pozbawiony równoważnika pieniężnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisk zawarte w motywach zaskarżonej decyzji.
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed 1 stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
W sprawie niniejszej Sąd nie stwierdził wyżej wskazanych naruszeń prawa.
Skarżący otrzymywał równoważnik pieniężny za brak kwatery stałej od 18 października 1993 r. na podstawie art. 27 ust. 1 - 4 obowiązującej wówczas ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, a to wobec niemożności przydzielenia mu takiej kwatery w Krakowie, gdzie został skierowany do pełnienia służby.
Zgodnie z brzmieniem art. 88 ust 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1999 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2002 Nr 42, poz. 368 z późn. zm.) Żołnierze zawodowi, którzy w dniu wejścia ustawy w życie pobierają równoważnik pieniężny, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy powołanej w art. 93 ust. 1, zachowują prawo do jego otrzymywania do czasu zrealizowania uprawnień wynikających z art. 24 ust. 1 lub 2.
Utracił skarżący przedmiotowy równoważnik z chwilą skierowania go do służby poza granicami kraju.
W ocenie Sądu uprawnione jest stanowisko organu, iż w chwili skierowania do pełnienia służby poza granicami kraju zmieniło się miejsce pełnienia służby.
W czasie pełnienia służby w Polskim Kontyngencie Wojskowym w UNIFIL w [...] skarżący miał zapewnioną kwaterę, a jego rodzina posiada stałą kwaterę w [...]. Zatem w okresie pełnienia tej służby zarówno sam skarżący jak i jego rodzina mieli zrealizowane uprawnienia do kwatery, stąd brak było w tym okresie podstawy do wypłaty równoważnika pieniężnego za brak kwatery.
Należy również podnieść, iż w świetle obowiązujących przepisów, wypłata równoważnika pieniężnego nie jest związana w żadnym razie z zajmowanym stanowiskiem służbowym i związanymi z tym stanowiskiem uprawnieniami i świadczeniami oraz innymi należnościami pieniężnymi. Wypłata równoważnika pieniężnego związana jest jedynie z brakiem kwatery stałej w miejscowości, w której żołnierz zawodowy pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej (vide art. 27 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 ze zm.).
Jak z powyższego wynika brak było podstaw do wypłaty skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak kwatery stałej w okresie od [...].1999 r. do [...].2000 r., kiedy to pełnił służbę poza granicami kraju, jak też brak było podstawy do zastosowania, jak chciał tego skarżący, § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 września 1998 r. w sprawie pełnienia służby poza granicami państwa przez żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 127, poz. 840 z późn. zm.).
W świetle powyższego skarga jako nieuzasadniona musiała ulec oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270).