Uzasadnienie
Skarga z dnia 2 marca 2004r. D.T. Spółka z o.o. w S. (zwanej dalej skarżącą) na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] grudnia 2003r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy N. obejmującego sołectwo S., która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 8.03.2004r. (nadana przesyłką poleconą w dniu 4.03.2004r.). W uzasadnieniu swojej skargi skarżąca wskazuje, iż wyznaczenie w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nowych terenów budowlanych MRJ wzdłuż drogi nr [...] i poszerzenie tej drogi do szerokości 8 metrów są niezgodne z prawem, "ponieważ te zmiany nie występowały w studium i nie były wrysowane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy N. wystawionego do publicznego wglądu w dniach od 25.08.2003r. do 22.09.2003r". Z tych samych powodów również zmiana terenów oznaczonych symbolem R na tereny oznaczone symbolem PU jest niezgodna z prawem.
W odpowiedzi na przedmiotową skargę Burmistrz Miasta i Gminy N. przedstawił podjętą procedurę w przedmiocie przygotowywania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy N. obejmującego sołectwo S. i podniósł, iż poszerzenie drogi oraz terenów budowlanych nie odbywa się kosztem skarżącej (na terenach do niej należących). Nadto skarga wpłynęła do sądu administracyjnego z naruszeniem obowiązującej w tym względzie procedury i zachowania terminów.
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] grudnia 2003r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy N. obejmującego sołectwo S. Otóż jak określiła to Rada Miasta i Gminy w N. w zaskarżonej uchwale i przyznaje sama strona skarżąca (np. w piśmie z dnia 21.07.2004r., k.74) przedmiotem postępowania jest wyłącznie protest złożony w trybie art. 23 ust. l ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił w tym względzie stanowisko stron uznając, iż wszystkie okoliczności mające w ocenie strony skarżącej wskazywać na naruszenie kwestionowanym projektem jej interesu prawnego jako właściciela nieruchomości uprawniają wyłącznie do przyjęcia, że wniósł on nie zarzut, lecz protest. Ograniczenia, jakie strona upatruje w wykonywaniu przez nią prawa własności nieruchomości położonej na terenie objętym projektem planu, w istocie nie stanowią naruszenia prawa materialnego, lecz wiążą się wyłącznie z interesem faktycznym strony. Możliwość zwiększenia terenów budowlanych oznaczonych symbolem MRJ wzdłuż drogi nr [...] i poszerzenie tej drogi do szerokości 8 metrów, a także zmiana przeznaczenia terenów oznaczonych symbolem R na tereny oznaczone symbolem PU w żadnym razie w ocenie Sądu nie wiąże się z interesem prawnym podmiotu kwestionującego projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym stanie rzeczy prawidłowo Rada Gminy przyjęła, iż strona wniosła protest, a nie zarzut.
Zasadnie zatem w odpowiedzi na skargę twierdzi się, iż cyt. ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje możliwości zaskarżenia uchwały w sprawie odrzucenia protestu.
Skarga nie może zostać ponadto rozpatrzona na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Zgodnie z brzmieniem art.52 § l i 4 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Zasady i tryb korzystania z art. 101 ust. l ustawy o samorządzie gminnym zostały w nim dokładnie i jednoznacznie określone. Otóż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie naruszone zostało uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę na uchwałę rady gminy może więc na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wnieść jedynie osoba, której interes prawny lub uprawnienie zostało nią naruszone oraz przed złożeniem skargi wyczerpała przewidziany w tym przepisie tryb postępowania. Wezwanie do usunięcia naruszenia jest bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.
Zatem w przypadku odmowy przez właściwy organ uwzględnienia wezwania skargę należy wnieść za pośrednictwem organu do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Natomiast w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie dopuszczalne jest złożenie skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął maksymalny dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a. dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Wniesienie skargi po upływie wskazanych wyżej terminów skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny - co znajduje potwierdzenie w stabilnej linii orzeczniczej (por. uchwała SN z dni 8.06.1995r., sygn. III AZP 9/95, postanowienie NSA z 6.07.1992r., sygn. I S.A. 842/92, uchwała Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 4 maja 1998r., sygn. FPS 1/98).
Jak wynika z analizy akt sprawy i pisma złożonego przez stronę skarżącą z dnia 21.097.2004r. wskazane wyżej terminy nie zostały dochowane. Wezwanie strony skarżącej z dnia 9 stycznia 2004r. skierowane do właściwego organu o usunięcie naruszenia prawa wpłynęło do adresata w dniu 12 stycznia 2004r. - czego również strony nie kwestionują. Zatem termin dla organu do ustosunkowania się do owego wezwania mijał w dniu 12 marca 2004r. Z pisma skarżącej z dnia 21.07.2004r. wynika, iż wezwany do usunięcia naruszenia organ nie zareagował i nie odpowiedział na nie. Tymczasem przedmiotowa skarga, datowana na dzień 2 marca 2004r. została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 4.03.2004r., a wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 8 marca 2004r., a więc jeszcze przed upływem terminu dla organu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie strony skarżącej. Dlatego też jednoznacznie stwierdzić należy, iż skarga została wniesiona przedwcześnie, w momencie, gdy poprzedzające ją wezwanie nie było jeszcze bezskuteczne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne, w związku z art.23 ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 1999r., nr 15, poz. 139 z późn. zm.) i art. 101 ust.l z dnia 8.03.1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 200lr., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).