Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę C. R., S. R., E. W. i W. R. na decyzję Wojewody z dnia 17 kwietnia 2013 roku w przedmiocie umorzenia postępowania.
W dniu 4 grudnia 2013 roku do tut. sądu wpłynął wniosek C. R. o przyznanie prawa pomocy. W związku z brakiem wniosku w postaci nieokreślonego zakresu żądania skarżąca została wezwana do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie strona uzupełniła brak podając, iż domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z emerytury wynosi 1.346,86 zł. Wnioskodawczyni nie dysponuje żadnym majątkiem. Nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, iż utrzymuje się jedynie z emerytury. Mieszka w domu prywatnym na zasadzie dożywocia. Jej wydatki przedstawiają się następująco: energia elektryczna 34,85 zł, woda i ścieki 78,17 zł, telefon 49,47 zł, odpady komunalne 32,50 zł, gaz 56,86 zł, leki 135,82 zł oraz jednorazowy wydatek na węgiel w wysokości 1.703,20 zł. Skarżąca odkłada miesięcznie 200 zł na zakup węgla i drewna.
Do wniosku załączone zostały następujące dokumenty: odcinek emerytury za listopad 2013 roku na kwotę 1.346,86 zł, dwa paragony za zakup leków na kwoty 85,85 zł i 49,98 zł, potwierdzenie płatności za energię kwoty 34,85 zł, dowód wpłaty kwoty 78,17 zł za wodę, fakturę z dnia 3 listopada 2013 roku za usługi telekomunikacyjne na kwotę 49,47 zł, dowód potwierdzenia wpłaty kwoty 97,50 zł za gospodarowanie odpadami komunalnymi z dnia 14 października 2013 roku (za trzy miesiące), fakturę za energię elektryczną za grudzień 2013 roku na kwotę 56,86 zł, fakturę za węgiel z dnia 20 września 2013 roku na kwotę 1.703,20 zł.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu.
W ocenie orzekającego C. R. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w pełnym zakresie. Strona nie dysponuje żadnym majątkiem, a jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.346,86 zł. Miesięczne koszty utrzymania skarżącej (opłaty za prąd, gaz, wodę, odpady komunalne, telefon, leki i opał) wynoszą 587,67 zł. Zestawienie tej kwoty z wysokością jej dochodów oznacza, że skarżącej pozostaje w miesiącu kwota 759,19 zł na żywność, zakup środków czystości, ubrania i inne wydatki związane z bieżącą egzystencją. Skarżąca nie posiada przy tym żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. Ze względu na fakt, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wystąpiła o ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego lub adwokata, wybór w tej materii pozostawiając uznaniu orzekającego - postanowiono przyznać skarżącej radcę prawnego.