Uzasadnienie
R.G., T.F. E.F. S.F. –K. E.D. G.D. M.M.-B. J.S. i M.K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2011r. nr XXI/234/11 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Wzgórze Świętej Bronisławy II", zarzucając organowi planistycznemu przekroczenie granic władztwa planistycznego, a także naruszenie procedury planistycznej w stopniu uzasadniającym stwierdzenie nieważności całej zaskarżonej uchwały.
Wyrokiem z dnia 3 lutego 2012r. sygn. akt: II SA/Kr 1644/11 WSA w Krakowie oddalił skargę na ww. uchwałę Rady Miasta Krakowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu w sprawie zaistniała podstawa zawieszenia postępowania określona w przytoczonym art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, w której zapadł wyrok WSA w Krakowie z dnia 3 lutego 2012r. sygn. akt: II SA/Kr 1644/11 nie zostało jeszcze zakończone, ponieważ wyrok ten nie jest prawomocny i otwarty jest termin do złożenia od niego skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W związku z tym, że przedmiotowa skarga dotyczy uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2011r. nr XXI/234/11, której zgodność z prawem była już badana przez sąd administracyjny, celowe było zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1644/11. Prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt II SA/Kr 1644/11, obejmującej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie, ma bowiem wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie.
Należy podzielić stanowisko wyrażone przez NSA w postanowieniu z dnia 24 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 181/09 (Lex Omega nr 557032), w którym dokonano interpretacji art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, orzekając że:
"Nie można wykluczyć skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym na akt prawa miejscowego, w związku z dokonaną już wcześniej oceną legalności tego aktu ze skargi innego podmiotu. Zróżnicowany charakter prawny treści niektórych kategorii aktów prawa miejscowego, w tym zwłaszcza miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, powoduje, że powaga rzeczy osądzonej, o której stanowi norma art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, dotyczy sprawy, w której sąd administracyjny rzeczywiście orzekał i skargę oddalił, z wyłączeniem oceny naruszeń indywidualnych praw poszczególnych podmiotów, a zwłaszcza ewentualnego nadużycia wobec nich władztwa planistycznego gminy. Konsekwencją tego jest związanie sądu orzekającego o legalności aktu prawa miejscowego, po jego wcześniejszej kontroli sądowej ze skargi innego podmiotu, tymi ocenami wyroku oddalającego skargę na ten akt, które odnoszą się do ustaleń dotyczących praw i obowiązków ogółu jego adresatów oraz obowiązek sądu rozpoznania tych zarzutów, które, mając charakter indywidualny, nie mogły być przedmiotem rozpoznania sądu wcześniej orzekającego o legalności aktu, o którym mowa". Pogląd taki wyraził również NSA w postanowieniu z dnia 21 maja 2010r., sygn. akt II OZ 464/10 (Lex Omega nr 673934).
W zaistniałej sytuacji postępowanie w sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa.