Uzasadnienie
Uzasadnienie postanowienia w zakresie punktu 2.
J.H. i L.H. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 16 kwietnia 2010 r., znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uzasadnili tym, że decyzja stanowi tytuł ujawnienia nowego stanu prawnego w księgach wieczystych i podstawę do wprowadzenia uczestników scalenia w posiadanie wydzielonych im gruntów. Pokreślili przy tym, że duża liczba uczestników postępowania oznacza pomnożenie ewentualnych trudności w odwróceniu skutków wadliwej decyzji.
W piśmie z [....] sierpnia 2011 r. skarżący dodatkowo wskazali, że na dzień 18 września 2011 r. zwołane zostało zebranie uczestników scalenia gruntów w obrębie [....] sołectwo [....] w celu wprowadzenia uczestników scalenia w posiadanie wydzielonych gruntów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z uwagi na istotę procedury scalania gruntów, ingerującą w chronione konstytucyjnie prawo własności nieruchomości, zasadne jest udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd podziela w tym zakresie obawy skarżących co do powstania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji na obecnym etapie postępowania.
Dlatego też, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie 2. sentencji.