Uzasadnienie
Uzasadnienie:
A. Spółka z o. o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2013 r.([...]) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] stycznia 2013 r. ([....] o "pozostawieniu inwestorowi A. sp. z o.o. do uiszczenia należności w kwocie 38.721,96 zł z tytułu opłaty naliczonej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] października 2009 r. ([...] za usunięcie 174 m² krzewów, kolidujących z inwestycją pn. "Przebudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem wraz z instalacjami wewnętrznymi oraz wjazdem na terenie dz. nr [...] przy ul. [...] w K., wobec niezrealizowania nasadzeń zastępczych". Skarga zawierała wiosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając w/w wniosek skarżący podali, że w wyniku wykonania decyzji będą zobowiązani do uiszczenia należności w wysokości 38.721,96 zł, dlatego zasadnym jest wstrzymanie jej wykonania. Na poparcie swojego stanowiska powołali orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2010 r. (III SA/GI 924/10) w myśl którego, jeżeli wykonanie decyzji administracyjnej mogłoby "spowodować poważne konsekwencje finansowe w majątku strony, to tym samym może być uznana za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W myśl art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. w skrócie ppsa) Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. FZ 65/04).
Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (GZ 138/04) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utratą przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10).
W niniejszej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane konsekwencje finansowe nie mieszczą się bowiem w wyżej opisanej definicji znacznej szkody. Świadczenie pieniężne jest też co do zasady świadczeniem odwracalnym, a ewentualny powrót do stanu poprzedniego nie będzie się wiązał z dużym nakładem sił i środków. Co się zaś tyczy orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o sygn. akt III SA/GI 924/10, na które powołuje się strona skarżąca, to zapadło ono w innych okolicznościach faktycznych i nie może być zastosowane na potrzeby rozpoznawanej sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 ppsa.