Uzasadnienie
Art. 32 ustawy z dnia 30.08.2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm., oznaczana dalej jako p.p.s.a.) stanowi iż w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, natomiast art. 33 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Postępowanie sądowoadministracyjne toczy się z udziałem wszystkich wyżej wskazanych podmiotów, przy czym brak prawidłowych lub aktualnych danych dotyczących stron lub uczestników stanowi przeszkodę w jego prowadzeniu.
Usuwanie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jest powinnością skarżącego jako podmiotu inicjującego zewnętrzną kontrolę nadzwyczajną, co wynika z art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje możliwość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wówczas, gdy skarżący nie wykonał dyspozycji sądu, a powyższe skutkuje niemożnością nadania sprawie dalszego biegu. Nie istnieje podstawa prawne dla prowadzenia przez sąd orzekający z urzędu dochodzenia w kierunku ustalania adresów stron i uczestników. Obowiązki organu administracji publicznej związane z zakończoną sprawą przestają obciążać ten organ i ograniczają się w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przekazania skargi i akt administracyjnych i złożenia odpowiedzi na skargę (art. 54 §2 p.p.s.a.). Brak również podstawy prawnej do nakładania jakichkolwiek obowiązków procesowych na uczestników, którzy jednak -podobnie jak organ administracji publicznej, mogą niezależnie od skarżącego współdziałać w usuwaniu przeszkód tamujących bieg postępowania z własnej inicjatywy.
Usuwanie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jest powinnością skarżącego jako podmiotu inicjującego zewnętrzną kontrolę nadzwyczajną, co wynika z art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje możliwość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wówczas, gdy skarżący nie wykonał dyspozycji sądu, a powyższe skutkuje niemożnością nadania sprawie dalszego biegu.
W postępowaniu administracyjnym udział jako strona brała H.K.. Z akt sprawy o sygnaturze II SA/Kr 771/09 wynika, iż jej aktualny adres zamieszkania nie jest znany, wobec czego wezwano skarżących o wskazanie aktualnego jej adresu zamieszkania, w terminie siedmiu dni pod rygorem zawieszenia postępowania. Wezwanie doręczono skarżącym w dniu 29 kwietnia 2010 roku, a nałożony na nich obowiązek dotychczas nie został wykonany. Postępowanie sądowe należało zatem zawiesić, przy czym podstawę do jego podjęcia będzie stanowić wskazanie aktualnego adresu uczestniczki postępowania.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak na wstępie, za podstawę biorąc art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a.