Uzasadnienie
Z.N. (zwana dalej skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z dnia 8.04.2011r. na uchwałę nr LVII/390/10 Rady Miasta Rabka Zdrój z dnia 31 maja 2010r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój.
Jednocześnie Wojewoda [.....] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę nr LVII/390/10 Rady Miasta Rabka Zdrój z dnia 31 maja 2010r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wyrokiem z dnia 13.07.2011r., sygn. akt II SA/Kr 795/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł w przedmiocie uchwały nr LVII/390/10 z dnia 31 maja 2010r. Rady Miasta Rabka Zdrój dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój stwierdzając jej nieważność.
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, w której zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13.07.2011r., sygn. akt II SA/Kr 795/11 nie zostało jeszcze zakończone, albowiem powyższy wyrok nie jest wyrokiem prawomocnym.
W związku z faktem, iż skarga w przedmiotowej sprawie (prowadzona pod sygn. II SA/Kr 772/11) dotyczy również uchwały nr LVII/390/10 z Rady Miasta Rabka Zdrój z dnia 31 maja 2010r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka Zdrój celowym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 795/11. Prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt II SA/Kr 795/11, obejmującej tożsamy przedmiot zaskarżenia z niniejszą sprawą, ma wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie ze skargi Z.N.
Należy bowiem podzielić stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 181/09, w którym dokonano interpretacji art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, że:
"Nie można wykluczyć skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym na akt prawa miejscowego, w związku z dokonaną już wcześniej oceną legalności tego aktu ze skargi innego podmiotu. Zróżnicowany charakter prawny treści niektórych kategorii aktów prawa miejscowego, w tym zwłaszcza miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, powoduje, że powaga rzeczy osądzonej, o której stanowi norma art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, dotyczy sprawy, w której sąd administracyjny rzeczywiście orzekał i skargę oddalił, z wyłączeniem oceny naruszeń indywidualnych praw poszczególnych podmiotów, a zwłaszcza ewentualnego nadużycia wobec nich władztwa planistycznego gminy. Konsekwencją tego jest związanie sądu orzekającego o legalności aktu prawa miejscowego, po jego wcześniejszej kontroli sądowej ze skargi innego podmiotu, tymi ocenami wyroku oddalającego skargę na ten akt, które odnoszą się do ustaleń dotyczących praw i obowiązków ogółu jego adresatów oraz obowiązek sądu rozpoznania tych zarzutów, które mając charakter indywidualny nie mogły być przedmiotem rozpoznania sądu wcześniej orzekającego o legalności aktu, o którym mowa". Pogląd taki wyraził również NSA w postanowieniu z dnia 21.05.2010r., sygn. akt II OZ 464/10.
Tym samym w tej sprawie występuje przesłanka określona w art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umożliwiająca sądowi administracyjnemu zawieszenie postępowania, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.
Zarazem w tej sprawie postępowanie zostanie z urzędu podjęte z chwilą, gdy wyrok z dnia 13.07.2011r., sygn. akt II SA/Kr 795/11 stanie się prawomocny.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia