Uzasadnienie
II S.A./Kr 782/04
Uzasadnienie postanowienia z dnia 26 sierpnia 2004 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W.K. podał, że decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. Wojewoda umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem skarżącego od decyzji Starosty L. Uznał bowiem, że skarżący nie jest stroną postępowania, nie ma indywidualnego interesu prawnego. W związku z tym skarżący, w dniu 19 lutego 2004 r. złożył /datowany na 16 lutego 2004 r./ wniosek o wyjaśnienie "wątpliwości co do nieuznania go za stronę postępowania i wyjaśnienie terminu "braku indywidualnego interesu prawnego". W odpowiedzi otrzymał pismo Urzędu Wojewódzkiego Wydziału Środowiska i Rolnictwa Oddziału Zamiejscowego w N. z dnia 12 marca 2003 r. Cytując przepis art. 113 § 2 i 3 kpa, skarżący podniósł, że "postanowienie z dnia [...] marca 2004 r. wyjaśniające wątpliwości zostało wydane bez podstawy prawnej, bez pouczenia o możliwości złożenia zażalenia i nie przez organ, który wydał decyzję". W ten sposób zostały rażąco naruszone przepisy kpa.
W aktach administracyjnych znajduje się wniosek skarżącego datowany 16 lutego 2004 r., adresowany do Wojewody i złożony w dniu 19 lutego 2004 r. We wniosku tym skarżący domagał się "zgodnie z art. 112 kpa wyjaśnienia co do treści decyzji...". Wątpliwości skarżącego dotyczyły znaczenia "indywidualnego interesu prawnego" w postępowaniu administracyjnym. Wniosek ten został skierowany do załatwienia Oddziałowi Zamiejscowemu Urzędu Wojewódzkiego w N. "zgodnie z zarządzeniem wewnętrznym Dyrektora Wydziału Środowiska i Rolnictwa MUW". Opisana przez skarżącego odpowiedź z dnia 12 marca 2004 r. - to pismo opatrzone nagłówkiem "Urząd Wojewódzki Wydział Środowiska i Rolnictwa Oddział Zamiejscowy" i podpisane przez Z-cę Kierownika Oddziału i Inspektora Wojewódzkiego.
Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że pismo zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej w drodze decyzji, pomimo braku pełnej formy przewidzianej w art. 107 § l kpa, jest decyzją, jeśli tylko zawiera minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji. Takimi elementami są: oznaczenie organu administracji wydającego akt, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie co do istoty sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ. Nie ma też wątpliwości, że stanowisko powyższe należy odnosić także do postanowień. Rzecz w tym jednak, że opisane pismo z dnia 12 marca 2004 r. nie zawiera wymienionych, podstawowych nawet elementów. Postanowieniem wydawanym w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji organ administracji przede wszystkim rozstrzyga o zasadności wniosku w tej sprawie. Takiego rozstrzygnięcia pismo nie zawiera. Nie jest bowiem równoznaczne z uwzględnieniem wniosku strony składanym w trybie art. 113 § 2 kpa, udzielenie jej, bez powołania się na jakikolwiek przepis kpa, "wyjaśnień" stanowiących w istocie powtórzenie elementów uzasadnienia decyzji.
Z takiego pisma nie wynika, czy stwierdzono, czy też nie istnienie ustawowej przesłanki uwzględnienia wniosku /wątpliwości co do treści decyzji/. Ponadto pismo zostało sporządzone przez pracowników Urzędu Wojewódzkiego, ale nawet bez powołania się na upoważnienie Wojewody, nie można zatem uznać, aby pochodziło od organu.
Skoro opisane pismo nie jest postanowieniem, to już z tego powodu skargę należało uznać za niedopuszczalną. Zwrócić jednak trzeba uwagę i na to, że zgodnie z art. 113 § 3 kpa na postanowienie w sprawie wyjaśnienia przysługuje zażalenie. Organ odwoławczy wydając postanowienie wyjaśniające treść własnej decyzji działa w I instancji niezależnie od tego, czy wyjaśnienie dotyczy decyzji podejmowanej w I czy w II instancji. Dopuszczalność zatem skargi na takie postanowienie uzależniona jest - stosownie do przepisu art. 52 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - od wyczerpania trybu zażaleniowego. Trybu tego zaś skarżący nie wyczerpał.
Z powyższych względów skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § l pkt 6 w/w ustawy, należało odrzucić.