Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 2007 roku skarżącej B.F. przyznane zostało w niniejszej sprawie prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu.
Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 11 lipca 2007 roku nr [....] wyznaczył do sprawy o sygn. II SA/Kr 782/05 dla B.F. pełnomocnika w osobie adwokat A.N., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [....], której skarżąca w dniu [....] 2007 roku udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa.
Wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 2007 roku. W skardze kasacyjnej adw. A.N. zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, powiększonych o podatek VAT, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały w całości opłacone.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1523/07 oddalił skargę kasacyjną, natomiast rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu zostało przekazane do rozpoznania przez sąd I instancji.
Wnioskiem z dnia [....] 2008 roku adwokat A.N. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 180 zł powiększonych o podatek VAT w wysokości 39,60 zł, a także kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, składając jednocześnie oświadczenie, że żądane koszty nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie do treści z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" powołanego rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w "innej sprawie" wynosi 240 zł.
Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat A.N. została pełnomocnikiem B.F. po wydaniu przez Sąd wyroku oddalającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, to tym samym nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji. W tej sytuacji należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" cyt. rozporządzenia. Tym samym wynagrodzenie pełnomocnika wynosi 180 zł (240 zł x 75 %).
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (22 %). Kwota 180 zł powiększona o podatek VAT (39,60 zł) daje wysokość opłaty 219,60 zł.
Zgodnie z powołanym wyżej art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu przysługuje zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W ocenie orzekającego w niniejszej sprawie wydatku w wysokości po 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez skarżącą B.F. nie można uznać za niezbędny. Stosownie bowiem do treści art. 2 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U Nr 225, poz. 1635 ze zm.) dokumenty stwierdzające ustanowienie pełnomocnictwa w sprawach załatwianych na podstawie przepisów o pomocy społecznej nie podlegają opłacie skarbowej. Skoro zatem w sprawach z zakresu pomocy społecznej, a do takiej należy przedmiotowa sprawa, dokument pełnomocnictwa nie podlega opłacie skarbowej, nie można wydatku poniesionego przez pełnomocnika z tego tytułu uznać za niezbędny i podlegający zwrotowi.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zmianami).