Postanowienie WSA w Krakowie z 28 lipca 2004 r., II SA/Kr 784/04

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

w dniu 28 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi B. C. i B. G. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] 2004r., nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowej postanawia skargę odrzucić

Skład

Przewodniczący: Asesor WSA Mariusz Kotulski

Uzasadnienie

B.C. i B. G. – P. pismem z dnia 7 czerwca 2004r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] sierpnia 2004r., nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży na rzecz Parafii Rzymsko-Katolickiej [...] w Z. nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Miasta Z. położonej przy ul. N. z przeznaczeniem pod poszerzenie cmentarza parafialnego.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Z. wskazał, iż z chwilą zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości objętej zaskarżoną uchwałą tj. od 21.10.1999r. Gmina Miasto Z.. przestało być ich właścicielem. Wszelkie sprawy dotyczące przedmiotowych działek winny być uzgadniane i regulowane z ich nowym właścicielem.

Podstawowymi kwestiami w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia przez skarżące skargi na w/w uchwałę Rady Miasta Z. oraz zachowanie procedury związanej z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu stanowiącego samorządu terytorialnego.

Zgodnie z brzmieniem art. 50 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Również art. 101 ustawy z dnia 8.03.1990r. o samorządzie gminnym (t.j. z 2001r. Dz.U. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) wskazuje, iż skargę do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone, po wcześniejszym bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Skargę na taką uchwałę można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę. Natomiast w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Po pierwsze zatem stwierdzić należy, czy w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z uchwałą organu gminy z zakresu administracji publicznej, tylko bowiem taka uchwała podlega zaskarżeniu do sadu administracyjnego w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Nie wszystkie bowiem uchwały podejmowane przez organy gminy dotyczą spraw z zakresu administracji publicznej. Wynika to nie tylko z literalnej wykładni art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, gdyż inaczej wyodrębnienie tej kategorii uchwał byłoby nieracjonalne ze strony ustawodawcy, lecz także z faktu, iż gmina działa nie tylko w sferze publicznoprawnej, lecz także cywilnoprawnej. Dlatego też jako podmiot posiadający osobowość prawną w sferze prawa cywilnego właściwe organy mogą podejmować działania w tym zakresie. Uchwały rady gminy, jako organu osoby prawnej, mogą zatem dotyczyć również sfery prawa cywilnego, a nie tylko zakresu administracji publicznej.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dość ugruntowany jest pogląd, iż oświadczenie woli gminy jako podmiotu prawa cywilnego, wyrażone również w formie uchwały organu kolegialnego gminy, skierowanego do oznaczonego podmiotu i w konkretnej sprawie nie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (por. postanowienie NSA z 21.11.1996r., sygn. akt SA/Rz 920/96). Uchwały gminy w sprawach majątkowych, w szczególności zawierające oświadczenia woli w sferze majątkowej gminy, pozostają poza kognicją sądu administracyjnego, gdyż odnoszą się do istniejącego lub kreowanego stosunku cywilnoprawnego i wywierają skutki w sferze prawa cywilnego (por. "Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym" pod red. P.Chmielnickiego, Warszawa 2004r.).

Ten kierunek rozumienia zakresu art. 101 i pojęcia sprawy administracyjnoprawnej potwierdza wyrok SN z 26.11.1992r., sygn. akt III ARN 74/92, w którym wskazano, iż na uchwałę organu gminy w sprawie sprzedaży określonemu podmiotowi oznaczonych praw majątkowych gminy, jako nie dotyczącej sprawy z zakresu administracji publicznej, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym. Niewątpliwie zatem uchwała rady gminy, w której wyrażono zgodę na sprzedaż wskazanej nieruchomości gruntowej oznaczonemu podmiotowi i za określoną w niej kwotę odnosi się do sfery stosunków cywilnoprawnych gminy i dysponowania jej prawami majątkowymi jako osoby prawnej. Organ gminy, którym jest rada gminy, działa więc tu w sferze przyznanego jej dominium a nie imperium. Dlatego też uchwały takiej nie można zaliczyć do kategorii spraw z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji nie podlega ona kognicji sądu administracyjnego w zakresie skargi z art.101 ustawy o samorządzie gminnym.

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.