Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. O. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 27 marca 2024 roku, znak: SKO-ZP-415-40/2024 utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy L. z dnia 22.01.2024 r. odmawiające wznowienia na wniosek J. O. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy schroniska turystycznego z restauracją i tarasami widokowymi oraz infrastrukturą techniczną i towarzyszącą, m.in. studnią głębinową, szczelnym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, zbiornikiem na wody opadowe, agregatem prądotwórczym, gruntowa pompą ciepła, stacja transformatorową, zbiornikiem na wodę do celów przeciwpożarowych, drogą pożarową z placem zawracania, placem gospodarczym, zjazdem drogowym i miejscami postojowymi oraz instalacjami przyłączami na części działki ewidencyjnej nr [...] obr. S., zakończonego ostateczną decyzje Wójta Gminy L. z 19.07.2022 roku znak: GP.6730.119.2022.
Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach.
Decyzją z dnia 19.07.2022 roku, znak: GP.6730.119.2022, nr 217/22 Wójt Gminy L. ustalił warunki zabudowy dla budowy schroniska turystycznego z restauracją i tarasami widokowymi oraz infrastrukturą techniczną i towarzyszącą, m.in studnią głębinową, szczelnym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, zbiornikiem na wody opadowe, agregatem prądotwórczym, gruntową pompą ciepła, stacją transformatorową, zbiornikiem na wodę do celów przeciwpożarowych, drogą pożarową z placem zawracania, placem gospodarczym, zjazdem drogowym i miejscami postojowymi oraz instalacjami i przyłączami na części działki ewidencyjnej nr [...] obręb S.. Decyzja stała się ostateczna z dniem 19.08.2022 roku.
Następnie w dniu 05.06.2023 roku do tut. Organu wpłynął wniosek J. O., reprezentowanej przez pełnomocnika adwokata M. L. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy L. nr 217/22 z dnia 19 lipca 2022 roku (znak: GP.6730.119.2022) o ustaleniu warunków zabudowy. We wniosku jako podstawę wznowienia wskazano na art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, który przewiduje wznowienie postępowania, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wskazano również, że wnioskodawczyni uzyskała wiedzę o przyczynie uzasadniającej wznowienie postępowania w dniu 24 maja 2023 roku oraz że jest właścicielką działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie R., położonej w sąsiedztwie działki ewidencyjnej nr [...] obręb S..
Organ stwierdził, że zostały spełnione przesłanki do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania został zachowany. Wniosek o wznowienie został złożony do tut. Organu 05.06.2023 roku, zaś Pani J. O., przy piśmie z dnia 05.06.2023 roku wskazała, że o wydaniu ww. decyzji Wójta Gminy L. dowiedziała się 24 maja 2023 roku, tj. 12 dni przed złożeniem wniosku. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 4 Kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wobec powyższego postanowieniem z dnia 26.04.2023 roku, znak: GP.6730.119.2022, wydanym w trybie art. 149 § 1 i 150 § 1, 145 § 1 pkt 4 Kpa Wójt Gminy L. postanowił wznowić postępowanie administracyjne o ustalenie o ustalenie warunków zabudowy dla budowy schroniska turystycznego z restauracją i tarasami widokowymi oraz infrastrukturą techniczną i towarzyszącą, m.in. studnią głębinową, szczelnym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, zbiornikiem na wody opadowe, agregatem prądotwórczym, gruntową pompą ciepła, stacją transformatorową, zbiornikiem na wodę do celów przeciwpożarowych, drogą pożarową z placem zawracania, placem gospodarczym, zjazdem drogowym i miejscami postojowymi oraz instalacjami i przyłączami na części działki ewidencyjnej nr [...] obręb S., zakończone ostateczną decyzją Wójta Gminy L. z 19.07.2022 roku, znak: GP.6730.119.2022.
W ramach postępowania wznowieniowego Wójt stwierdził, że J. O. nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym działki stanowiącej przedmiot tego postępowania, ani działek znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie bądź w strefie negatywnego oddziaływania obiektu, w związku z tym uznał, że nie przysługuje jej przymiot strony w tym postępowaniu.
W związku z tym decyzją z dnia 23 października 2023 roku znak: GP.6730.119.2022 odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z 19.07.2022 roku, znak: GP.6730.119.2022, nr 217/22 o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy schroniska turystycznego z restauracją i tarasami widokowymi oraz infrastrukturą techniczną i towarzyszącą, m.in. studnią głębinową, szczelnym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, zbiornikiem na wody opadowe, agregatem prądotwórczym, gruntową pompą ciepła, stacją transformatorową, zbiornikiem na wodę do celów przeciwpożarowych, drogą pożarową z placem zawracania, placem gospodarczym, zjazdem drogowym i miejscami postojowymi oraz instalacjami i przyłączami na części działki ewidencyjnej nr [...] obręb S..
Powyższa decyzja jest ostateczna.
Następnie za pismem z dnia 27.11.2023 roku, otrzymanym 28.11.2023 roku do Wójta Gminy L. wpłynął wniosek J. O., reprezentowanej przez pełnomocnika adwokata M. L. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy L. nr 217/22 z dnia 19 lipca 2022 roku (znak: GP.6730.119.2022) o ustaleniu warunków zabudowy. We wniosku jako podstawę wznowienia wskazano na art. 145 § 1 pkt 5 i 6 Kpa, który przewiduje wznowienie postępowania, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (pkt 5) lub decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu (pkt 6).
W związku z wniesionym pismem Wójt Gminy L. postanowieniem z dnia 22 stycznia 2024 roku, znak: GP.6724.2.100.2023 odmówił wznowienia postępowania administracyjnego o ustalenie warunków zabudowy dla budowy schroniska turystycznego z restauracją i tarasami widokowymi oraz infrastrukturą techniczną i towarzyszącą, m.in. studnią głębinową, szczelnym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, zbiornikiem na wody opadowe, agregatem prądotwórczym, gruntową pompą ciepła, stacją transformatorową, zbiornikiem na wodę do celów przeciwpożarowych, drogą pożarową z placem zawracania, placem gospodarczym, zjazdem drogowym i miejscami postojowymi oraz instalacjami i przyłączami na części działki ewidencyjnej nr [...] obręb S., zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy L. z 19.07.2022 roku, znak: GP.6730.119.2022, na żądanie J. O..
W uzasadnieniu do wydanego postanowienia organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie, w ramach postępowania wznowieniowego Wójt już stwierdził, że po stronie wnioskodawcy zachodzi brak przymiotu strony w postępowaniu, którego wznowienia się domaga, co zostało to rozstrzygnięte decyzją Wójta Gminy L. z dnia 23.10.2023 roku, znak: GP.6730.119.2022. Niemniej z uwagi na wskazane przy piśmie z dnia z 27.11.2023 roku (otrzymanym 28.11.2023 roku) informacje tut. Organ rozważy możliwość ewentualnego wznowienia ww. postępowania z urzędu. W świetle powyższego uznając, że J. O. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 k.p.a., postanowiono o odmowie wznowienia postępowania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. O. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. L..
Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 27 marca 2024 roku, znak: SKO-ZP-415-40/2024 utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy L. z dnia 22.01.2024 r.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że Niewątpliwie pierwszorzędną przesłanką podlegającą badaniu w fazie wstępnej postępowania jest ustalenie, czy wniosek o wznowienie pochodzi od podmiotu, który jest stroną postępowania (stosownie do cyt. art. 147 k.p.a.). Ustalenie negatywne w tym zakresie powinno skutkować wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania.
Kluczowe znaczenie dla ustalenia, czy J. O. - [...]i jest stroną postępowania ma rozstrzygnięcie wydane przez Wójta Gminy L. w decyzji z dnia 23.10.2023 roku nr GP.6730.119.2022, którą Wójt odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z 19.07.2022 roku znak: GP.6730.119.2022 w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy schroniska turystycznego z restauracją i tarasami widokowymi oraz infrastrukturą techniczną i towarzyszącą, m.in. studnią głębinową, szczelnym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, zbiornikiem na wody opadowe, agregatem prądotwórczym, gruntową pompą ciepła, stacją transformatorową, zbiornikiem na wodę do celów przeciwpożarowych, drogą pożarową z placem zawracania, placem gospodarczym, zjazdem drogowym i miejscami postojowymi oraz instalacjami przyłączami na części działki ewidencyjnej nr [...] obr. S. Decyzja ta wydana została w konsekwencji wniosku J. O. z dnia 5.06.2023 roku o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Wójta Gminy L., opartego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wójt Gminy wznowił wówczas postępowanie, a następnie w dniu 23.10.2023 roku wydał decyzję odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Wójt Gminy L. ustalił, że wniosek oparty na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (tj. zarzut, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) jest nieuzasadniony. Uzasadniając organ wyjaśnił, że J. O. jest właścicielką działki nr [...] w obrębie R. i nie była uznana za stronę postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Organ ustalił, że wnioskodawczyni nie przysługuje przymiot strony postępowania, albowiem nie jest właścicielką ani użytkownikiem wieczystym działki stanowiącej przedmiot tego postępowania, ani działek znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie, bądź w strefie negatywnego oddziaływania inwestycji. Ustaleń w tym zakresie organ dokonał w sposób wszechstronny gromadząc materiał dowodowy, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji z 23.10.2023 roku, przesądzając, że wnioskodawczyni nie jest stroną postępowania, a zatem zarzut podniesiony przez ww. we wniosku z dnia 5.06.2023 roku był nieuzasadniony. Decyzja z dnia 23.10.2023 roku nie została zaskarżona w drodze odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zatem stała się ostateczna.
Mając na uwadze powyższe ustalenia, które wprost wynikają ze zgromadzonych materiałów stwierdzić należy, że J. O. nie jest stroną postępowania i w konsekwencji nie przysługuje jej uprawnienie do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Wójta Gminy L. z dnia 19.07.2022 roku znak: GP.6730.119.2022 na podstawie wskazanych w tym wniosku przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a.
W judykaturze (np. Wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 24.01.2024 r., II SA/Go 692/23, LEX nr 3668803) wskazuje się, że wydanie postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania wznowieniowego z tego powodu, że wnioskodawcy nie przysługuje status strony postępowania, jest możliwe tylko wówczas, gdy brak przymiotu strony jest oczywisty. W niniejszej sprawie okoliczność taka występuje, albowiem oczywistość braku posiadania przymiotu strony przez wnioskodawczynię wynika z ostatecznej decyzji Wójta Gminy L. z dnia 23.10.2023 roku nr GP.6730.119.2022, w której organ dokonał ostatecznych i nie budzących wątpliwości ustaleń w zakresie braku posiadania przez ww. wnioskodawczynię przymiotu strony.
Z uwagi zatem na ustalenie, że wnioskodawczyni nie jest stroną postępowania i w związku z tym konieczne jest wydanie rozstrzygnięcia odmawiającego wznowienia postępowania, brak jest podstaw do przeprowadzenia dalszego postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła J. O., reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. L., podnosząc zarzuty:
- naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz jego dowolnej ocenie, wyrażającej się niezbadaniem okoliczności faktycznych, w tym zaniechaniem poddania materiału dowodowego wszechstronnej ocenie, niepodjęciem wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, interesu prawnego wnioskodawczyni uzasadniającego legitymację do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie przedmiotowego postępowania administracyjnego;
- naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 9 i 11 k.p.a., mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek postanowienia;
- naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 28 i 29 k.p.a., mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia;
- naruszenie art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zwarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji oraz przez niewskazanie w uzasadnieniu faktycznym decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
Powołując się na powyższe wniosła o cyt.: "uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wójta Gminy L. z dnia 22 stycznia 2024 r., znak: GP.6724.2.200.2023; przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych na rzecz strony skarżącej".
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z racji jej bezzasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi:
- naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotowa sprawa dotyczy odmowy wznowienia postępowania.
Wznowienie postępowania jest instytucją stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej, zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ją wydano, dotknięte jest jedną z wad, wymienionych w art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 572 ze zm.) – dalej jako "K.p.a.".
Zgodnie natomiast z art. 149 K.p.a. § 1. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia.
§ 2. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
§ 3. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.
§ 4. Na postanowienie, o którym mowa w § 3, służy zażalenie.
Zanim dojdzie do wznowienia postępowania, organ administracji publicznej bada istnienie w sprawie przesłanek przedmiotowych i podmiotowych, stanowiących przeszkodę do jego wznowienia. Stwierdzenie ich zaistnienia uzasadnia odmowę wznowienia postępowania, która zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. następuje w drodze postanowienia, zaś ich brak - wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), które stosownie do art. 149 § 2 k.p.a. stanowi podstawę do przeprowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Przy czym merytoryczna ocena przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalna, a to z tego powodu, że kwestia ta powinna być bowiem przedmiotem odpowiednich ustaleń i oceny dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.
Jak wskazuje się w orzecznictwie przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia, enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1, oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148. Tylko w przypadku ujawnienia, że podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 bądź nie został zachowany termin jego złożenia przewidziany w art. 148 – organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 wydać decyzję (obecnie postanowienie) odmawiającą wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami określonymi w art. 150 i 151.
Jednocześnie trzeba wskazać, że co do zasady, wniesienie podania o wznowienie postępowania na podstawie innej niż art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przez podmiot, który nie został uznany za stronę w postępowaniu głównym, uzasadnia odmowę wznowienia postępowania. Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania możliwe jest w pewnych okolicznościach również wtedy, gdy podmiot, który powołując się na podstawę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. podnosi, iż został pominięty w postępowaniu głównym. Wydanie w takiej sytuacji postanowienia o odmowie wznowienia postępowania możliwe jest jednak tylko wtedy, gdy brak legitymacji podmiotu składającego podanie jest oczywisty i nie wymaga przeprowadzenia postępowania, które wkraczałoby w ramy postępowania, o którym mowa w art. 149 § 2 k.p.a. Dokonana przez organ administracji publicznej ocena podania o wznowienie postępowania powinna być bowiem przeprowadzona jedynie pod względem formalnym, a nie merytorycznym (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 11 kwietnia 2011 roku, sygn. II OSK 2409/11).
Taka sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy, w której uprzednio ostateczną decyzją z dnia 23 października 2023 roku znak: GP.6730.119.2022 Wójt Gminy L. przesądził, że Skarżącej nie przysługuje przymiot strony na gruncie tego postępowania. W związku z czym w sytuacji złożenia przez Skarżącą kolejnego wniosku o wznowienie postępowania, jakkolwiek opartego na innych już podstawach, skutkowało to wydaniem przez wójta a następnie przez Kolegium postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania. Na gruncie tej sprawy bowiem Skarżąca nie ma legitymacji do złożenia podania o wznowienie przedmiotowego postępowania, co wynika już ze wskazanej powyższej decyzji Wójta Gminy L., w związku z czym w istocie – tak jak wskazały organy – kwestia ta była oczywista i nie wymagała przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania. Zasadnie zatem w realiach niniejszej sprawy organy postanowieniem odmówiły wznowienia postępowania na zasadzie art. 149 § 3 K.p.a.
Jednocześnie trzeba wskazać, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia przedstawia wszystkie istotne okoliczności, które zdecydowały o konieczności odmowy wznowienia postępowania. Organy wskazały w sposób adekwatny do potrzeb na okoliczności faktyczne i prawne, które determinowały wydanie zaskarżonego postanowienia. W tym zakresie uzasadnienie obydwu postanowień, to jest zarówno organu I jak i II instancji w pełni odpowiadają wymogom art. 107 § 3 K.p.a. Ponadto wbrew zarzutom skargi organy w wystarczającym zakresie wyjaśniły podstawy i przesłanki do wydania zaskarżonego postanowienia.
Pozbawione natomiast jakichkolwiek podstaw są również pozostałe zarzuty, w tym zarzuty naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a., a to z tego powodu, że organ postanowieniem odmówił wszczęcia postępowania i w związku z tym nie prowadził jakichkolwiek czynności dowodowych nie ustalał okoliczności faktycznych ani też nie dokonywał oceny zebranych dowodów.
Ze względu na powyższe skarga na zasadzie art. 151 p.p.s.a. została oddalona.