Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
We wniosku skarżąca oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu zasiłku chorobowego za miesiąc kwiecień 2014 roku wyniósł 5560,31 zł (świadczenie za maj 2014 roku nie zostało jeszcze wypłacone). W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom oraz nieruchomość wielkości 17 arów na której stoi dom we współwłasności z T. i J. S.. Skarżąca nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy M. B. podniosła, iż jej dochód nie pozwala na opłacenie kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Świadczenie chorobowe strony za miesiąc kwiecień wyniosło 556,31 zł. Miesięczne wydatki wnioskodawczyni przedstawiają się następująco: 197,73 zł energia elektryczna, 9 zł sortowane śmieci, 50 zł usługi ksero w związku z licznymi sprawami administracyjnymi, 20 zł bilety tramwajowe, 27 zł niepełne leki, a dodatkowo wyjazdy do lekarza i koszty wysyłki listów poleconych. Pozostała część dochodów nie wystarcza nawet na żywność dla dorosłej osoby.
Do wniosku skarżąca załączyła kopie następujących dokumentów: pięciu blankietów opłat za energię elektryczną (terminy płatności od marca do lipca 2014 roku) opiewających na kwoty: 540,30 zł - jeden i 197,73 zł pozostałe, informacji UMiG [...] z dnia 27 stycznia 2013 roku o opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi, faktury z dnia 15 kwietnia 2014 roku za wodę na kwotę 32,08 zł, dwóch faktur za leki na kwoty: 16,99 zł i 11,50 zł, faktury z dnia 25 maja 2014 roku za bilet na kwotę 19,60 zł, faktury z dnia 28 maja 2014 roku za usługę poligraficzną na kwotę 9 zł, a także faktury z dnia 28 maja 2014 roku za usługę ksero na kwotę 50 zł.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje.
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a więc możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.
Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie strona skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W ocenie orzekającego skarżąca uwiarygodniła w sposób wystarczający, że nie posiada jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych w sprawie oraz wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Za taką decyzją przemawiał fakt, że sytuacja zdrowotna i finansowa skarżącej nie jest łatwa. Po przebytej operacji pozostaje ona na zwolnieniu lekarskim, a wysokość pobieranego zasiłku chorobowego wynosi 556,31 zł (dane za miesiąc kwiecień 2014 roku). Uzyskiwane dochody z trudem wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej, pokrycie kosztów jej utrzymania i koniecznego leczenia. M. B. nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. W obecnej sytuacji finansowej nie jest ona zatem w stanie pokryć kosztów sądowych, ani kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru we własnym zakresie.
W powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.