Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi Prokuratora Okręgowego w Krakowie na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 23 listopada 2009 r., znak [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy. Pismem procesowym z dnia 10 czerwca 2011 roku skarżący wniósł o wstrzymanie wy konania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a także możliwość powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie podkreślić należy, że instytucja udzielenia przez sąd administracyjny tymczasowej ochrony skarżącemu poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może odnosić się wyłącznie do takich rozstrzygnięć organów administracji publicznej, które nadają się do wykonania. W orzecznictwie zasadnie podkreśla się, że pod pojęciem wykonania aktu administracyjnego trzeba rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem, zawartym w danym akcie, przy czym może to nastąpić w sposób dobrowolny bądź przymusowy (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 888/08, Lex nr 477238).
Powyższe oznacza, że wykonalna będzie decyzja nakładająca na jej adresata obowiązek, ponieważ możliwa jest dobrowolna realizacja jej dyspozycji bądź wykonanie jej w trybie przymusowym, a także decyzja przyznająca adresatowi uprawnienie do konkretnego działania- wówczas realizując takie uprawnienie, strona będzie wykonywała akt administracyjny. Pogląd, że wstrzymanie wykonania dotyczy wyłącznie tych aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu, prezentowany jest również w doktrynie (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, komentarz do art. 61, teza 7 i powołana tam literatura).
Należy w zupełności podzielić również te poglądy orzecznictwa, które do aktów administracyjnych nie podlegających wykonaniu, a zatem również wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., zaliczają postanowienia wydane w trybie współdziałania organów administracji publicznej. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach: "Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie budzi wątpliwości, że aktem administracyjnym nie nadającym się do wykonania jest wyrażenie opinii lub uzgodnienia pomiędzy organami administracji." (postanowienie z dnia 16 czerwca 2010r, sygn. akt II SA/GI 353/10, Lex Omega 664677).
W odniesieniu do mającego zbliżony charakter rozstrzygnięcia w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia Naczelny Sąd Administracyjny zajął podobne stanowisko. Stwierdził, że uzgodnienie takie ze względu na jego przedmiot nie podlega wykonaniu, ponieważ stwierdza jedynie warunki i wymogi jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji (postanowienie z 14 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 715/09, Lex Omega nr 564227).
Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, iż postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 23 listopada 2009 r., znak [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy nie stanowi aktu administracyjnego, podlegającego wykonaniu. Z tego też względu nie jest możliwe wydanie rozstrzygnięcia o wstrzymaniu jego wykonania, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 61 § 3 p.p.s.a.