Uzasadnienie
[...] Sp.z.o.o. z siedzibą w K. pismem z dnia 11 maja 2026 r. (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 5 grudnia 2024 r. nr WPZ.52840.126.2024.11.AK w przedmiocie wyrażenia zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej.
W treści skargi wskazano, że skarżąca spółka powzięła informację o wydaniu zaskarżonego postanowienia w dniu 10 kwietnia 2026 r., kiedy to prokurent uzyskał drogą mailową w trybie dostępu do informacji publicznej zanonimizowany skan postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 1 lipca 2026 r. (data stempla pocztowego) organ podniósł, że skarżąca spółka nie była stroną postępowania zakończonego wydaniem postanowienia. Stronie, która brała udział w postępowaniu czyli [...] Sp. z.o.o., doręczono postanowienie w dniu 10 grudnia 2024 r., co potwierdza wydruk ze śledzenia przesyłki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; w skrócie "P.p.s.a.") skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy (i co nie jest przedmiotem sporu pomiędzy stronami i uczestnikami postępowania sądowego) skarżąca spółka [...] Sp. z.o.o. z siedzibą w K. nie była uczestnikiem postępowania zakończonego wydaniem postanowienia z dnia 5 grudnia 2024 r. Jest również poza sporem, że organ nie doręczył jej zaskarżonego postanowienia.
Jak trafnie przyjmuje się w orzecznictwie, przepis art. 53 § 1 P.p.s.a., określając termin wniesienia skargi, "wyznacza początek jego biegu jedynie w wypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje natomiast wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu, będącemu stroną postępowania administracyjnego, rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Pomimo braku w tym zakresie wyraźnego uregulowania ustawowego należy uznać, że aktualny w tej kwestii jest pogląd wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie tego postępowania. Jeżeli z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998 r. sygn. akt I SA 413/97, «LEX» nr 44541)" (zob. postanowienie WSA z 15.5.2006 r., II SA/Op 65/06, ONSAiWSA 2007, nr 2 poz. 31; podobnie m.in. postanowienia NSA: z 7.6.2022 r., I OZ 213/22; z 9.2.2023 r., II OZ 52/23; z 6.7.2023 r., II OZ 406/23).
Zasadniczo, zgodnie z treścią art. 110 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej, który wydał decyzję (postanowienie), jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. W myśl art. 126 K.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113 (...). W niniejszej sprawie postanowienie zostało skutecznie doręczone stronie postępowania administracyjnego, zatem weszło do obrotu prawnego, wywołując skutki wobec jej adresatów i innych uczestników obrotu prawnego. To wywołanie skutków prawnych polega także na zastosowaniu specjalnej regulacji, dla sytuacji polegającej na pozbawieniu strony udziału w postępowaniu. Przez "pozbawienie strony udziału w postępowaniu" należy rozumieć także przypadki, gdy stronie nie doręczono decyzji (postanowienia). Dotyczy to m.in. spraw, w których występuje wielość stron, gdy jednej ze stron nie doręczono decyzji (postanowienia).
W konsekwencji skarżący, któremu nie doręczono decyzji (postanowienia), może wnieść skutecznie skargę w terminie otwartym dla pozostałych stron postępowania (por. postanowienie NSA z 7.6.2022 r., I OZ 213/22).
Również w doktrynie panuje pogląd, że strona, która nie brała udziału w postępowaniu i której nie doręczono decyzji (postanowienia), może wnieść skargę w wynikającym z art. 53 § 1 P.p.s.a. terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji (postanowienia), zaś wniesienie skargi po upływie tego terminu spowoduje jej odrzucenie, chyba że skarżący złoży skuteczny wniosek o przywrócenie terminu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, uw. 2 do art. 53; Ł.M. Wyszomirski, Sądowa kontrola innych niż decyzje i postanowienia aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, Warszawa 2018, rozdz. III.1.5.3; A. Kabat [w:] B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2024, uw. 4 do art. 53).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy, należy zauważyć, że trzydziestodniowy termin od ostatniego doręczenia zaskarżonego postanowienia podmiotowi uznanemu przez organ za stronę postępowania (co nastąpiło 10 grudnia 2024 r.) upłynął z dniem 9 stycznia 2025 r. Nie ma zatem wątpliwości, że skarżąca spółka wnosząc skargę dopiero 11 maja 2026 r., uchybiła powyższego terminu. Nie ma przy tym znaczenia, czy nastąpiło to z, czy bez jej winy, skoro skarżąca spółka nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zatem ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji nin. postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Sąd końcowo podkreśla, że nie przesądził w nin. postanowieniu, czy skarżąca spółka powinna była brać udział w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonego postanowienia, a jedynie stwierdził, że skoro nie została ona uznana za stronę tego postępowania przez organy, to nie dysponowała "własnym" 30-dniowym terminem do wniesienia skargi. Kwestia czy skarżąca spółka powinna zostać uznana za stronę ww. postępowania może być rozważana w ewentualnym postępowaniu wznowieniowym, wszczętym na wniosek strony skarżącej.