Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 października 2012 r. Z.B. wniosła w trybie art. 145 § 1 kpa o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty L. Nr [.....] znak: [.....] z dnia 14 marca 2006 r. o uchyleniu decyzji Nr [.....] Starosty L. z dnia 19.04.2005r. i zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza kanalizacyjnego z odprowadzeniem ścieków do szczelnego zbiornika okresowo wybieralnego, przyłącza wodociągowego z projektowanej studni kopanej na działce ewid. nr [.....] obręb ewid. nr [.....] w miejscowości L., powiat [.....], woj. [.....] ", wydanej A.G. i J.G.. Z.B. zarzuciła, że nie została poinformowana o toczącym się postępowaniu, w wyniku czego nie wiedziała, że zapadła w tej kwestii decyzja. Organ wezwał wnioskodawczynię pismem z dnia 20 listopada 2012 r. do uzupełnienia podania poprzez przedłożenie informacji określającej jednoznacznie datę powzięcia wiadomości o wydaniu ww. decyzji.
Z.B. w piśmie z dnia 4 grudnia 2012 r. wskazała datę 13 listopada 2012 r., jako datę otrzymania tej decyzji z Urzędu Wojewódzkiego w N. Organ I instancji pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. zwrócił się do Wojewody [.....] o udzielenie informacji, z jaką datą Z.B. otrzymała pismo Wojewody z dnia 12 lipca 2006 r. stanowiące odpowiedź na pisma Z.B. z dnia 1 czerwca 2006 r. i 28 czerwca 2006 r.
W odpowiedzi Wojewoda [.....] przekazał, iż datą doręczenia skarżącej pisma z dnia 12 lipca 2006 r. był dzień 18 lipca 2006 r.
Mając powyższe na uwadze, Starosta L. na podstawie art.149 § 3 kpa postanowieniem z dnia 27 lutego 2013 r. odmówił wznowienia postępowania wskazując, że od momentu dowiedzenia się przez stronę o decyzji minął okres czasu dłuższy niż miesiąc ponieważ informację o wydaniu przedmiotowej decyzji skarżąca otrzymała w dniu 18 lipca 2006 r.
Po rozpoznaniu zażalenia Wojewoda [.....] postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podzielając argumentację Starosty L., że wniosek Z.B. z dnia 15 października 2012 r. o wznowienie postępowania został wniesiony z uchybieniem terminu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z.B. podniosła, że nie uczestniczyła w postępowaniu nie z własnej winy.
W dniu 21 maja 2014 r. na rozprawie skarżąca wskazała, iż od samego rozpoczęcia inwestycji sprzeciwiała się budowie i pominięciu jej w postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie, na tym etapie postępowania, istotę problemu stanowiło ustalenie, czy Z.B. złożyła wniosek o wznowienie postępowania w ustawowym terminie do wznowienia postępowania tj. w ciągu miesiąca od dowiedzenia się o wydaniu decyzji. Do odpowiedzi na niniejsze pytanie konieczne było zatem ustalenie przez organy momentu, w którym skarżąca dowiedziała się o decyzji oraz daty złożenia pierwszego pisma, w którym zażądała ponownego przeprowadzenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę z tego względu, że nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia14 marca 2006 r. (bez względu na tytuł tego pisma). Żadnej z tych okoliczności organ nie ustalił.
Zgodnie z wyjaśnieniami składanymi przez skarżącą, wnosiła ona różne pisma do różnych organów w sprawie budowy na działce sąsiedniej dotyczącej w/w inwestycji. Potwierdzeniem jej słów są znajdujące się w aktach pismo Wojewody [.....] z dnia 12 lipca 2006 r. do skarżącej stanowiące odpowiedź na jej pisma z dnia 1 czerwca 2006 r. i 28 czerwca 2006 r. oraz pismo Wojewody z dnia 9 listopada 2012 r. do Starostwa informujące o rozpatrzeniu wniosku Z.B. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty L. z 14 marca 2006 r. poprzez wydanie decyzji z dnia 7 września 2012 r. Brak przeanalizowania pism skarżącej z dnia 1 czerwca 2006 r. i 28 czerwca 2006 r., czy też pism, które zostały zakwalifikowane jako wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Starosty L. (w aktach sprawy ich brak, zatem nie można poznać ich treści i zawartych w nim żądań) oznacza, z jednej strony, że organy administracyjne nie ustaliły jednoznacznie, czy ww. pisma skarżącej nie zawierały wniosku o wznowienie postępowania (nie można zatem stwierdzić, że pierwszy taki wniosek zawarty został dopiero w piśmie z dnia 15 października 2012 r.), a po drugie oznacza, że skarżąca dowiedziała się o decyzji Starosty L. z 14 marca 2006 r. przed złożeniem wniosku o stwierdzenie jej nieważności, a zatem na pewno nie w dniu 13 listopada 2012 r., jaki wskazała.
Sąd nie może jednak uznać za prawidłową w świetle art. 7, 77 kpa w zw. z art. 148 kpa argumentacji organu I instancji, którą podzielił Wojewoda [.....], odnośnie dnia powzięcia przez skarżącą wiedzy na temat wydanej decyzji. Z pisma z dnia 12 lipca 2006 r. doręczonego skarżącej 18 lipca 2006 r. nie wynika bowiem, kiedy i jakiej treści decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana. Z treści tego pisma wbrew stanowisku organów – w ogóle nie wynika ww. okoliczności.
Wobec powyższego, zadaniem organu II instancji będzie ponowne rozpoznanie zażalenia, przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i ewentualne uzupełnienie materiału dowodowego, w szczególności poprzez dołączenie pism skarżącej kierowanych do organów już w 2006 r. na które odpowiadał m.in. Wojewoda oraz pism zakwalifikowanych jako wniosek o stwierdzenie nieważności - celem ustalenia daty wniosku o wznowienie postępowania i spełnienia przesłanki z art. 148 kpa
Orzeczono jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1c P.p.s.a. ze względu na naruszenie ww. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.