Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 maja 2014r. M. T. i B. T. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Starosty [...] z dnia 5 grudnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że zaskarżona decyzja została wydana przez organ I Instancji i od decyzji tej przysługiwało skarżącym odwołanie, które zostało wniesione z uchybieniem terminu, co stwierdził Wojewoda [...] w postanowieniu z dnia 1 kwietnia 2014r. znak: [...]. Nie można więc uznać, że skarżący wnieśli skargę prawidłowo, skoro przysługującego im odwołania nie złożyli skutecznie, co oznacza, że skarżący nie wyczerpali przysługujących im zwyczajnych środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wobec powyższego należy zauważyć, że zaskarżona decyzja Starosty [...] z dnia 5 grudnia 2013 r. została wydana przez organ I Instancji. Tymczasem zgodnie z art. 127 § 1 Kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Powyższe oznacza, że od zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji przysługiwało skarżącym odwołanie, które złożyć mogli w terminie 14 dni, o czym z resztą zostali prawidłowo pouczeni przez organ I Instancji. Tymczasem skarżący uchybili terminowi do wniesienia odwołania, co zostało stwierdzone postanowieniem Wojewody [...] z dnia 1 kwietnia 2014r. nr [...], co z kolei oznacza, że odwołanie nie zostało złożone skutecznie. W postanowieniu Wojewody [...] skarżący zostali pouczeni o możliwości zaskarżenia tego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, jednak zaskarżyli nie przywołane wyżej postanowienie Wojewody [...], ale decyzję organu I Instancji. Nastąpiło to zatem z naruszeniem wynikającego z art. 52 § 1 p.p.s.a. obowiązku wyczerpania przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia.
Zatem z uwagi na fakt, że wniesienie skargi w sposób dokonany przez skarżącego było niedopuszczalne, Sąd postanowił o jej odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Za niedopuszczalną uznaje się bowiem skargę, między innymi wówczas, jeżeli strona nie wyczerpała przysługującej jej środków zaskarżenia. Stanowisko takie zostało zaakceptowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który np. w postanowieniu z dnia 9 maja 2012 r. (II GSK 729/12 – LEX nr 1166155) stwierdził, że niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, iż złożona do sądu administracyjnego skarga oceniona zostanie jako niedopuszczalna, co z kolei skutkować będzie jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji.