Uzasadnienie
W dniu 2 czerwca 2010r. Starosta [...] decyzją znak [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Zarządu Dróg Powiatowych w B. na budowę chodnika wraz z kanalizacją deszczową przy drodze powiatowej nr [...]. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 1 lipca 2010r.
L. I. i A. I. w dniu 29 grudnia 2011r. skierowali do Wojewody [...] pismo zatytułowane "odwołanie" w którym stwierdzili, że powołana na wstępie decyzja Starosty [...] wydana została z rażącym naruszeniem prawa.
W dniu 13 lutego 2012r. Wojewoda [...] decyzją znak [...] umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu wskazał, że po przeanalizowaniu całości akt sprawy stwierdzono, że wnoszący odwołanie nie są stronami postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę chodnika z kanalizacja deszczową przy drodze powiatowej nr [...], gdyż wymienione w odwołaniu działki [...] oraz [...] w J. nie są objęte rozstrzygnięciem. Stwierdzono, że odwołujący nie mają w związku z tym w przedmiotowej sprawie indywidulanego interesu prawnego a zatem nie są stronami postępowania w rozumieniu art. 28 KPA. Stwierdzenie zaś że wnoszący odwołanie nie są stronami następuje w formie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt. 3 KPA.
Pismem z dnia 14 marca 2012r. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na ww. decyzję.
W skardze zarzucili naruszenie przepisów postępowania a to art. 61§ 1 i § 4 oraz 64 § 2 KPA poprzez błędne zakwalifikowanie pisma z dnia 29 grudnia 2011r. jako odwołania od decyzji, pomimo iż stanowiło ono wniosek o weryfikację decyzji ostatecznych (wniosek o stwierdzenie nieważności lub wniosek o wznowienie postępowania); naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 KPA poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie że pismo z dnia 29 grudnia 2012r. stanowi odwołanie od decyzji a nie wniosek o stwierdzenie nieważności lub wniosek o wznowienie postępowania pomimo powołanych w nim zarzutów; naruszenie art. 138 § 1 pkt. 3 KPA poprzez umorzenie postępowania odwoławczego od decyzji ostatecznej Starosty [...].
Wojewoda [...] decyzją z dnia 19 kwietnia 2012r. znak [...], działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił własną decyzję z dnia 13 lutego 2012r. znak [...] w całości i orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego wszczętego w związku z pismem L. I. i A. I. z dnia 29 grudnia 2011r. W uzasadnieniu Wojewoda [...] wskazał, że skarga zasługuje w całości na uwzględnienie, gdyż organ bez wezwania Skarżących do sprecyzowania pisma potraktował je jako odwołanie i wydał decyzję w postępowaniu odwoławczym prowadzonym wobec ostatecznej już decyzji. Ponadto decyzją tą Wojewoda poinformował, że zostanie przeprowadzone postępowanie wyjaśniające mające na celu jednoznaczne ustalenie czy pismo L. I. i A. I. z dnia 29 grudnia 2011r. stanowi wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] czy też wniosek o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją. Akta zostały przekazane przez Wojewodę [...] do WSA w Krakowie w dniu 22 maja 2012r.
Pismem z dnia 1 czerwca 2012r. (data wpływu 5 czerwca 2012r.) Skarżący przesłali do WSA w Krakowie odpis swojej skargi, twierdząc ze Wojewoda do dnia sporządzenia tego pisma skargi do WSA w Krakowie nie przekazał i wnieśli o jej rozpoznanie na podstawie załączonego odpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie Wojewoda [...] uwzględnił skargę w całości, zakończył postępowanie administracyjne nieprawidłowo zakwalifikowane jako odwoławcze oraz poinformował, że przeprowadzi postępowanie zmierzające do ustalenia czy pismo Skarżących z dnia 29 grudnia 2011r. jest wnioskiem o stwierdzenie nieważności czy o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Starosty [...], co będzie podstawą do wszczęcia odpowiedniego postępowania nadzwyczajnego.
Wobec powyższego postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte skargą L. I. i A. I. stało się bezprzedmiotowe, gdyż nie ma w obrocie aktu prawnego (decyzji) którą zaskarżono. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego, stosownie do art. 161 § 1 pkt. 3 i § 2 oraz w związku z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.