Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2008r, wysłanym w dniu [...] grudnia 2008r. J.K. wniosła skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 27 sierpnia 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Równocześnie J.K. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, podnosząc, że w/w decyzja nie została jej doręczona w prawidłowy sposób, ponieważ urząd pocztowy nie próbował doręczyć decyzji do rąk adresata, bezpodstawnie uznał, że nie jest on obecny w domu, a następnie nie pozostawił zawiadomienia o możliwości odbioru awizowanej przesyłki w placówce pocztowej. Dlatego też, zdaniem J.K., nie było uprawnionym przyjęcie, że decyzja została jej doręczona w trybie art. 44 kpa i przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadne, gdyż nie ponosi ona winy w jego niedochowaniu.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wyjaśnił, że zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji z dnia 27 sierpnia 2008r. zawierało prawidłowe adnotacje o podwójnym awizowaniu oraz że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej do odbioru przez wymagany przepisami okres czasu, a zatem przedmiotowa decyzja została doręczona J.K. w trybie art. 44 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadny.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 52 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu, w ocenie Sądu został wniesiony przez J.K., w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, ponieważ dopiero pismo organu z dnia 28 listopada 2008r. (wysłane 1 grudnia 2008r. k - [...]akt adm.) z załączoną decyzją pozwoliło J.K. poznać treść rozstrzygnięcia, jego datę i pouczenie o terminie do wniesienia skargi. Sąd uznał, biorąc pod uwagę przeciętny czas potrzebny do dostarczenia ww. pisma skarżącej, jak również czas doręczenia przesyłki poleconej z W. do K., że wniosek o przywrócenie terminu wysłany w dniu 12 grudnia 2008r. został wniesiony w terminie określonym w art. 87 §1 ppsa i dlatego może zostać rozpoznany merytorycznie.
Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy", (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07).
Aby można oceniać powyższe okoliczności, należy zbadać - w świetle zarzutów skarżącej - czy zachowano warunki doręczenia określone w art. 44 kpa.
Z adnotacji znajdujących się na dowodzie doręczenia decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (k. [...] akt adm.) nie wynika, aby przesyłka była prawidłowo awizowana - brak jest bowiem adnotacji: "l AWIZO" oraz informacji o pozostawieniu w skrzynce pocztowej tzw. awizo z pouczeniem o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym,.natomiast przy pieczątce "II AWIZO" brak jest podpisu doręczyciela, jak również informacji o pozostawieniu awiza w skrzynce pocztowej.
Powyższe nasuwa wątpliwości co do prawidłowości doręczenia, a te z kolei uprawdopodabniają twierdzenia skarżącej.
Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ppsa.