Uzasadnienie
Skarżący P. K. oraz A. R. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 marca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia dodatkowej opłaty rocznej na podstawie art. 60 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270, dalej jako p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku wskazali, że ustalenia i ocena prawna zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji mogą skłonić Gminę Miejską K. do podjęcia działań w kierunku rozwiązania użytkowania wieczystego, które obecnie jest częścią masy upadłościowej Budowlanej Spółki Mieszkaniowej sp. z o.o. w upadłości. Może to skutkować szkodą w wielkich rozmiarach dla masy upadłości, jej wierzycieli oraz skarżących jako wspólników i wierzyciela upadłej spółki, jak również wiązałoby się z trudnymi do odwrócenia skutkami.
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zezwala sądowi administracyjnemu na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. W pierwszej kolejności należy wskazać, że ustalenie użytkownikowi wieczystemu dodatkowej opłaty rocznej jest jedną z sankcji za niezagospodarowanie nieruchomości zgodnie z umową o oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste i odbywa się w postępowaniu administracyjnym toczącym się na podstawie art. 63 - 65 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Inną sankcją za niedotrzymanie warunków umowy jest możliwość rozwiązania umowy o oddanie w użytkowanie wieczyste na podstawie art. 240 kodeksu cywilnego w zw. art. 33 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Rozwiązania umowy dokonuje sąd powszechny, orzeczeniem wydanym w procesie cywilnym. Stanowisko organu II instancji wyrażone w sprawie administracyjnej dotyczącej ustalenia dodatkowej opłaty rocznej nie ma żadnego wpływu na możliwość wniesienia powództwa o rozwiązania umowy użytkowania wieczystego, ani tym bardziej na wynik tego postępowania.
Nie można więc zgodzić się z argumentacją podniesioną we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie warto zauważyć, że zaskarżona decyzja ma charakter kasatoryjny i wątpliwe jest czy w ogóle mogłaby podlegać wstrzymaniu, a jeżeli tak, to na czym to wstrzymanie miałoby polegać.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.