Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej A. Z. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2011 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokacka w K. wyznaczył dla skarżącej A. Z. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. L., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. [...].
Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2011 r. pełnomocnik złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze kasacyjnej z dnia 21 grudnia 2011 r., pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostało opłacone ani w całości, ani w części. Jak wynika z protokołu rozprawy przed NSA z dnia 11 lipca 2013 r., pełnomocnik skarżącej A. Z. nie brał udziału w rozprawie. Orzekający uwzględnił również wniosek zawarty w protokole rozprawy przed WSA z dnia 7 października 2011 r. o zasądzenie kosztów postępowania, które również nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 1 lit.c i § 18 ust.1 pkt 2 lit b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.