Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 września 2018 r. Sąd odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie z uwagi na nieuiszczenie wpisu w zakreślonym przez Sąd terminie.
W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że "Przesyłka adresowana do skarżącego, zawierająca wezwanie o wpis, po dwukrotnym awizowaniu powróciła z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie" (k. 42). Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. należało uznać to pismo za doręczone skarżącej z dniem 27 lipca 2018 r."
W dniu 2 października 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. Podniósł w nim, że nieodebranie przesyłki awizowanej było spowodowane jego nieobecnością od 24 czerwca do 24 września 2018 r., bowiem, zdaniem skarżącego, "należał mu się odpoczynek od sprawy tak przewlekłej i prowadzonej bez należytej staranności przez urzędy państwowe od szesnastu lat".
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 t.j.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z powyższych przepisów wynika zatem, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma charakter wyjątkowy i uzależnione zostało przez ustawodawcę od kumulatywnego spełnienia przesłanek w nich wymienionych. Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w jego uchybieniu. Wymaga przy tym podkreślenia, że kryterium braku winy, jako przesłanki pozwalającej na przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można bowiem mówić dopiero wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dlatego też przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289).
Skarżący jako jedyną okoliczność wskazującą na brak winy w nieuiszczeniu wpisu w zakreślonym terminie podał swoją trzymiesięczną nieobecność (od 24 czerwca do 24 września 2018 r. W żaden jednak sposób nie uprawdopodobnił tej nieobecności, nie wyjaśnił gdzie i w jakim celu wyjeżdżał. Ponadto należy przypomnieć, że strona postępowania sądowego dbająca o swoje sprawy w przypadku konieczności dłuższego wyjazdu ma możliwość podania do akt sprawy adresu do doręczeń (art. 47 § 2 w zw. art. 70 § 1 p.p.s.a.) lub ustanowienia pełnomocnika, któremu wówczas pisma sądowe będą doręczane (art. 67 § 5 p.p.s.a.).
Sąd doszedł do wniosku, że wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu. Wobec powyższego Sąd oddalił wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a.