Uzasadnienie
T. M. – dalej skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 10 maja 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.
Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 19 lipca 2016 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 lipca 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 200 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi i niezłożenia opłaty w terminie.
Powyższe wezwania przesłane na adres skarżącej wskazany w skardze, powróciły do tut. Sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie".
Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie uzupełnił braków formalnych skargi. Ponadto z zapisku urzędowego sporządzonego w dniu 4 października 2016 r. wynika, że do dnia 30 września 2016 r. skarżąca nie uiściła wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W związku z tym zgodnie z dyspozycją art. 47 § 1 P.p.s.a., do skargi należy dołączyć odpowiednią liczbę jej odpisów celem ich doręczenia pozostałym stronom postępowania.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka odrębna regulacja została przewidziana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, Referendarz Sądowy wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi tj. do nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni.
Brak ten nie został jednak usunięty ani w powyższym terminie, ani później.
W niniejszej sprawie skarga podlega również odrzuceniu z uwagi na fakt, że nie został uiszczony od skargi wpis sądowy.
Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl przepisu art. 220 § 1 P.p.s.a. zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi pomimo dwukrotnego, prawidłowego awizowania nie została odebrana przez skarżącą i powróciła do tut. Sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". W związku z powyższym, zgodnie z treścią art. 73 § 4 w zw. z § 1 P.p.s.a. Sąd uznał przesyłkę za skutecznie doręczoną w dniu 23 sierpnia 2016 r.
Zgodnie z przywołanym przepisem, w razie niemożliwości doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie pocztowym, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.).
W przypadku nie odebrania przesyłki pocztowej, doręczenie uważa się za dokonane skutecznie w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 73 § P.p.s.a. Skutek doręczenia w takiej sytuacji powstaje z mocy prawa.
W związku z powyższym w niniejszej sprawie termin do dokonania czynności – uzupełnienia braków formalnych skargi, jak również do uiszczenia wpisu sądowego, upłynął skarżącej z dniem 30 sierpnia 2016 r.
W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.