Uzasadnienie
W niniejszej sprawie "[...]" L.K. i S-ka Spółka jawna złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy Lubień nr XVII/78/2012 z dnia 18 stycznia 2012r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu w trybie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.
Skarżąca "[...]" L.K. i S-ka Spółka jawna zakwestionowała prawidłowość uchwały Rady Gminy Lubień nr XVII/78/2012 z dnia 18 stycznia 2012r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu w trybie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.).
Zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność jednostek samorządu terytorialnego oraz obrót nimi, w tym sprzedaż nieruchomości gruntowej użytkownikowi wieczystemu, zostały określone w dziale II w/w ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Jakkolwiek, iż ze względu na publicznoprawny status Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego oraz przysługującego im mienia, obrót ten, oprócz stosowania przepisów prawa cywilnego, regulowany jest także przepisami prawa publicznego, to jednak ograniczenia te nie powodują, że spory w tym zakresie tracą cywilnoprawny charakter. Art. 32 ustawy o gospodarce nieruchomościami umożliwiający przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności poprzez sprzedaż nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste wyłącznie użytkownikowi wieczystemu tegoż gruntu, stanowi cywilnoprawny sposób uwłaszczania użytkowników wieczystych, bez ograniczeń podmiotowych i czasowych.
Nie kreuje przy tym po stronie użytkownika wieczystego roszczenia o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Stosunek ten nie kształtuje uprawnień lub obowiązków strony o charakterze administracyjnoprawnym.
Z przytoczonych na wstępie przepisów p.p.s.a. wynika, że skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć wyłącznie takich aktów i czynności, które mają charakter publicznoprawny. W ocenie Sądu charakteru takiego nie ma żądanie strony skarżącej, aby gmina L. sprzedała przedmiotową nieruchomość użytkownikowi wieczystemu, ponieważ żaden przepis prawa nie kreuje takiego obowiązku jako publicznoprawnego.
Zatem zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała dotyczy stosunku cywilnoprawnego i nie mieści się w katalogu spraw wskazanych w art. 3 i art. 4 p.p.s.a.
Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji.