Uzasadnienie
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia przez organ administracji publicznej - w przedmiotowej sprawie Wójta Gminy I. - skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 maja 2004r., nr Kol. Odw. [...]. Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Przedmiotową skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniósł Wójt Gminy I. wskazując, iż "chcąc uniknąć w przyszłości rozszerzenia ewentualnych roszczeń stron, poprzez uznanie precedensowego przypadku, a mając za zadanie cel nadrzędny - ochrony ładu przestrzennego, wspólnych interesów mieszkańców, a także umożliwienia produkcji rolnej na określonych warunkach w wybranych terenach w Gminie, prosi Wojewódzki Sąd Administracyjny o uznanie skargi i uznanie swoich racji - intencji zapisu w tekście planu zagospodarowania przestrzennego."
Wskazać należy, iż kwestia dopuszczalności wnoszenia skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej była i nadal pozostaje rozstrzygnięta w sposób jednolity w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Otóż Wójt Gminy I. wydając postanowienie w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, (por. postanowienie NSA z 3.04.2002r., sygn. akt II SA/Gd 563/02)
Tym samym organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do Sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy. (por. postanowienie NSA z 19.10.2000r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00)
Wynika to z faktu, iż inna jest rola procesowa organu, a inna strony. Nie można w tej samej sprawie wpierw występować jako organ, a potem jako strona w postępowaniu przed sądem administracyjnym, (por. wyrok NSA z 22.07.1999r., sygn. akt II SA 974/99)
Wójt w żaden sposób nie wykazał, iż działa w interesie prawnym Gminy I. - jako osoby prawnej. Okoliczność, iż kwestia interpretacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczy interesu publicznego i sfery działalności administracji publicznej nie daje organom administracji publicznej statusu strony w postępowaniu odwoławczym, bądź sądowoadministracyjnym. Oczywistym jest, iż działalność organów administracji publicznej polega na wykonywaniu obowiązującego prawa, a nie na poszukiwaniu intencji organów stanowiących. Za właściwe i precyzyjne (m.in. zgodnie z zasadami sztuki legislacji) przygotowanie aktu prawa miejscowego - jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, na podstawie obowiązujących przepisów odpowiadają w gminie wójt - jako podmiot przygotowujący projekt planu i rada gminy -jako organ stanowiący.
Czynność procesowa podmiotu żądającego wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (którego legitymacja nie wynika wprost ze szczególnej normy prawnej) skuteczna będzie tylko wtedy, gdy można wykazać przepis prawa materialnego dopuszczający istnienie po stronie tego podmiotu jego własnego interesu prawnego lub obowiązku. Tak więc organ administracji publicznej nie może - co do zasady - wnieść skutecznie skargi na decyzję administracyjną wydana w sprawie, w której orzekał. Interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązku danego podmiotu. Oznacza to, iż skarżący musi mieć do złożenia skargi interes prawny, który jest rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżoną decyzją.
Interes prawny, w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma więc charakter materialnoprawny. Jest on bowiem oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć konkretna norma prawna przewidująca, w odniesieniu do określonego podmiotu i w określonym stanie faktycznym, możliwość wydania określonej decyzji czy też podjęcia określonej czynności. A brak jest takowego w przedmiotowej sprawie po stronie Wójta Gminy I. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.