Uzasadnienie
W skardze wniesionej w niniejszej sprawie zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności nałożenia na skarżącą kosztów wykonania zastępczego obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją, podczas gdy skarżąca nie posiadając uprawnień do nieruchomości, której dotyczy nałożony obowiązek, nie jest w stanie wykonać decyzji w taki sposób, aby nie popełniać czynów niedozwolonych. Przeprowadzenie prac rozbiórkowych wiązałoby się z wejściem na cudzą nieruchomość i ingerencją w cudzy budynek.
Ponadto, reprezentanci skarżącej naraziliby się na odpowiedzialność karną (zniszczenie mienia i naruszenie miru domowego). Z kolei brak wykonania decyzji skutkować może poniesieniem kosztów jej zastępczego wykonania i to pomimo faktu, że skarżąca nie jest w stanie tej decyzji wykonać bez złamania prawa.
Stosownie do przepisu 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu strona skarżąca w sposób dostateczny wykazała spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podstawowym zarzutem skargi jest błędne określenie w zaskarżonej decyzji adresata nałożonych nią obowiązków, bowiem strona skarżąca przeniosła własność przedmiotowej nieruchomości jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Wpływ tej okoliczności na prawidłowość wydanej decyzji będzie przedmiotem badania przy merytorycznym rozpoznaniu skargi, niemniej jednak na obecnym etapie postępowania zarzut ten uzasadnia przyjęcie, że wykonanie decyzji przed dokonaniem jej kontroli przez sąd administracyjny mogłoby prowadzić do wywołania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.