Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 października 2013r. przyznane zostało skarżącej M. B. prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla niej radcy prawnego z urzędu w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 22 kwietnia 2013r. wydaną w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K., Dziekan OIRP zawiadomił w dniu 12 listopada 2013r., iż na pełnomocnika skarżącej M. B. został wyznaczony radca prawny M. M., wykonujący zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K., ul. D..
W piśmie procesowym, z dnia 14 stycznia 2014r. a także podczas rozprawy sadowej odbywającej się przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Krakowie w dniu 17 stycznia 2014r. radca prawny M. M. złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego skarżącej M. B. w sprawie jej skargi na decyzję WINB w K., równocześnie oświadczając, iż koszty zastępstwa nie zostały opłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt. 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie (w której przedmiotem zaskarżenia jest m.in. zobowiązanie podatkowe nieobjęte wpisem stosunkowym - rozporządzenie RM z 16.12.2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 221 poz. 2193) wynosi 240,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 15,16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1349 z późn. zmianami) oraz § 14.2 pkt. 1 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).