Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lutego 2008 r. przyznawane zostało skarżącemu J. L. Prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 czerwca 2007 r.
Zarządzeniem z dnia [...] marca 2008 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. H., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. [...]. W dniu 7 kwietnia 2008 r. skarżący udzielił pełnomocnikowi z urzędu pełnomocnictwa do reprezentowania go przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie i we wszystkich instytucjach właściwych w sprawie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dniu 30 stycznia 2008 roku, sygn. akt II SA/ Kr 858/07 pełnomocnik skarżącego J. L. wniósł o zasadzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 listopada 2009 r. oddalającym kasacje, nie orzekł o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu na zasadzie prawa pomocy, gdyż takowe jest przyznawane przez wojewódzkie sądy administracyjne w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-2612 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wniosek pełnomocnika skarżącego- adwokata M. H. nie zawiera takiego oświadczenia, zatem podlega oddaleniu jako nieuzasadniony. Nie można bowiem uznać za takie oświadczenie sformułowania "o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu", nadawanie zaś z urzędu odmiennej treści, czy znaczenia składanym pismom jest niedopuszczalne.
Brak jest podstaw do wezwania kwalifikowanego pełnomocnika do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego artykułu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 października 2005 roku sygn. akt II FZ 625/05, niezłożenie przez pełnomocnika oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma. Zdaniem NSA oświadczenie nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ww ustawy.
Oświadczenie, będące nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 z póź. zm.)
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zmianami).