Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 września 2018 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek strony skarżącej "[...] Spółki z ograniczona odpowiedzialnością w Z. o zwolnienie od kosztów sądowych.
W sprzeciwie od tego postanowienia strona skarżąca wniosła o jego zmianę i zwolnienie od kosztów sądowych w części, a to w zakresie wpisu od skargi. Podniosła, że dokonano błędnych ustaleń faktycznych, bowiem od chwili pożaru to jest od grudnia 2014 r spółka ma problemy finansowe, dodatkowo wydano decyzję zawierająca nakaz rozbiórki części hotelu. Następnie pojawiła się kwestia wysokich opłat za korzystanie z części hotelu bez pozwolenia na użytkowanie, za co łączne kary wynoszą [...] zł. Rachunek bankowy strony jest zablokowany poprzez zajęcie komornicze i spółka nie może dysponować środkami. Spółka ma zakaz zbywania nieruchomości. Pozycja [...] obrazuje stan środków pieniężnych spółki, natomiast o zajęciu rachunków bankowych spółka złożyła oświadczenie na druku PPPr. Samo uzyskiwanie przychodów nie świadczy o dochodach. Toczy się postępowanie w sprawie ogłoszenia upadłości gdzie ustanowiono tymczasowego nadzorcę sądowego. Złożono wniosek restrukturyzacyjny.
Rozpoznając sprzeciw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka, jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Strona skarżąca domagała się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych a w sprzeciwie od uiszczenia wpisu od skargi.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. osobie prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Referendarz w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo uznał, że strona skarżąca nie wykazała zaistnienia takich okoliczności w niniejszej sprawie.
Z oświadczenia zawartego w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca posiada środki pieniężne, które przeznaczane są na bieżącą działalność gospodarczą. Spółka nadal prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą w branży hotelarstwa i gastronomii. Funkcjonuje aktywna strona internetowa hotelu [...] w Z. ul. [...] [...] z cennikiem na 2018 r, na której można dokonywać rezerwacji pobytów w hotelu.
Z rozliczenia bilansowego wynika że strona skarżąca w roku 2017 wykazuje stratę brutto [...] zł a z rozliczenia na dzień na dzień 30 czerwca 2018 r strata ta zmniejszyła się do [...] zł. Z samej analizy danych sprawozdań wynika, że sytuacja finansowa spółki w 2018 r w porównaniu do 2017 r polepszyła się. Spółka prowadząc działalność gospodarczą na bieżąco operuje środkami pieniężnymi, które znacznie przekraczają wysokość należnej opłaty sądowej. Strata w analizie dwu letniej zmniejsza się, więc spółka ma możliwość zgromadzenia niezbędnych środków na pokrycie opłat sądowych. Spółka jest właścicielem nieruchomości w Z., na dzień 13 sierpnia 2018 r deklaruje stan konta na kwotę [...]zł, do 30 czerwca 2018 r (tylko za 2018 r) wykazuje przychody netto ze sprzedaży produktów w wysokości [...] zł, posiada rzeczowe aktywa trwałe na kwotę [...]zł, aktywa obrotowe na kwotę [...]zł, (w tym należności krótkoterminowe na kwotę [...]zł, których nie dochodzi na drodze sądowej), prowadzi inwestycje krótkoterminowe na kwotę [...]zł. (stan na 30 czerwca 2018 r) Łączna wysokość aktywów to 65.019.103,37 zł.
Sama upadłość osoby prawnej, (która w stosunku do skarżącej do chwili obecnej nie nastąpiła) nie jest wystarczającą przesłanką do zwolnienia od kosztów sądowych. Nawet upadły przedsiębiorca powinien planować wydatki i gospodarować środkami finansowymi, w ten sposób by zabezpieczyć pewne kwoty na pokrycie ewentualnych kosztów sądowych. Postanowienie organu I instancji dotyczące nałożenia kary pieniężnej zostało wydane 10 października 2017 r i co najmniej od tej daty skarżąca powinna liczyć się z możliwością powstania obowiązku zapłaty opłaty sądowej w przyszłym postępowaniu sądowym, co związane jest z właściwym planowaniem wydatków przez przedsiębiorstwo. Brak efektywnego gospodarowania posiadanym majątkiem obciąża podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Strona skarżąca nie wykazała, czy podejmowała próby związane z dokonaniem rotacji posiadanych zasobów i środków już zaangażowanych w działalność firmy.
Spółka nie wskazała konkretnie, jaki jest spływ przysługujących jej należności (czy należności krótkoterminowe wykazywane w bilansie na kwotę 14.054.198,90 zł są realizowane), aby wykazać kształtujący się trend w prowadzonej działalności gospodarczej.
W końcowej części skargi strona skarżąca przyznaje, że jej działalność gospodarcza przynosi niskie dochody a sytuacja ta utrzymuje się. Dopiero wykonanie postanowienia nakładającego grzywnę może "stanowić czynnik przesądzający o utracie jakiejkolwiek płynności finansowej"
Te wszystkie okoliczności prowadzą do wniosku, że Spółka nie wykazała, by jej efektywne aktywa nie wystarczały na pokrycie kosztów sądowych w całości lub w części.
W świetle powyższych okoliczności należało dojść do wniosku, że referendarz prawidłowo odmówił wnioskodawcy udzielenia prawa pomocy choćby w części i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie referendarza na podstawie art. 260 p.p.s.a. w zw. z art. 246 § 2 p.p.s.a.