Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2012 r.[...]) Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] września 2011 r. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Na decyzję Wojewody K.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę oraz wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Uzasadnienie wniosku zawarł w treści skargi, wskazując m. in. na toczącą się przed sądem administracyjnym sprawę w przedmiocie nieważności uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i związane z tym konsekwencje.
Dodał, że z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków dla środowiska naturalnego w przypadku rozpoczęcia inwestycji budowlanej, konieczne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270.), w skrócie ppsa Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Takim aktem jest decyzja udzielająca pozwolenia na budowę.
Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Skarżone pozwolenie na budowę wydane zostało w oparciu o plan miejscowy, którego nieważność została prawomocnie stwierdzona (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 795/11 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 460/12). Wedle skarżącego zaś działka inwestora położona jest w terenie przeznaczonym w studium wyłącznie na strefę zieleni uzdrowiskowej. Powyższe rodzi niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków dla.
Wobec powyższego w oparciu o treść art. 61 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.