Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...], po wznowieniu postępowania, odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 18 sierpnia 2008 r. stwierdzającej brak podstaw do wniesienia sprzeciwu. Decyzja Wojewody zawierała pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do sądu administracyjnego. Stosując się do tego pouczenia T. W. wniósł skargę, choć zwrócił w niej uwagę, że kierując się własnym rozeznaniem, składa także odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie informując o sprostowaniu – postanowieniem z dnia 9 lipca 2010 r. - pomyłkowego pouczenia zawartego w decyzji z dnia 10 czerwca 2010 r.
Sąd zważył:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja Wojewody wydana została w I instancji, jest więc decyzją, od której przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia. Skarga wniesiona bez wyczerpania administracyjnego trybu odwoławczego, bez względu na błąd w pouczeniu, jest skargą niedopuszczalną. Jako taka zaś, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa podlega odrzuceniu.