Uzasadnienie
K. P. złożył na podstawie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym (tekst jednol. Dz. U. z 2013 r poz. 594 ze zm.) skargę na uchwałę Nr XIX/201/2014 Rady Gminy Koszyce z dnia 31 marca 2014 r w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy wydaną na podstawie art. 18 ust 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym i art. 229 pkt 3, art. 237 i art. 238 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) - sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Ponadto, zgodnie z treścią art. 4 ustawy, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Sądy administracyjne nie są, zatem właściwe do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych, objętych przepisami działu VIII (art. 227-240 – Rozdział 2 Skargi) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. Nr 98, poz. 267).
Zgodnie z art. 229 pkt 3 K.p.a., organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność wójta jest rada gminy, a nie sąd administracyjny.
Postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a. jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia.
W orzecznictwie panuje ugruntowany pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z 1 lutego 2007r. I OSK 395/06; postanowienie WSA w Lublinie z 31 grudnia 2007r. III SA/Lu 586/07, postanowienie WSA w Łodzi III SA/Łd 176/10, postanowienie WSA w Opolu II SA/Op 551/07).
Uchwała podjęta przez radę gminy w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami k.p.a. nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana, jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednol. Dz. U. z 2013 r poz. 594 ze zm.), bowiem uchwała jest właściwą formą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy.
Z tych względów orzeczono na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy P.p.s.a. (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.).