Uzasadnienie
W dniu [...] marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącej W. L. o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu wpadkowym zainicjowanym przez skarżącą wniesieniem zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 880/06 o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy nakazu usunięcia nieprawidłowości.
W dniu [...] maja 2008 r. referendarz sądowy wydał postanowienie, na mocy którego oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych.
Od powyższego postanowienia W. L. w ustawowym terminie wniosła sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podtrzymując swój wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych we wskazanym na wstępie zakresie.
Zgodnie z obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą osoba, która wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązana jest do uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z brzmieniem art. 211 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) na koszty sądowe składają się opłaty sądowe, tj. wpis i opłata kancelaryjna - pobierana za stwierdzenie prawomocności, wydawanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, wydawanie odpisów, wyciągów, kopii, wydruków, zaświadczeń i innych dokumentów na podstawie zbiorów gromadzonych i prowadzonych w sądzie poza aktami sprawy oraz za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (art. 212 § 1 cyt. ustawy) oraz wydatki (np. należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie, koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym - art. 213 cyt. ustawy).
Jednym z wyjątków od zasady uiszczania kosztów sądowych jest zwolnienie z mocy ustawy wynikające z art. 261 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym od sprzeciwu i zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260 tejże ustawy, nie pobiera się opłat sądowych. Takie brzmienie cytowanego przepisu oznacza, że zaskarżanie wyników postępowań wpadkowych dotyczących kosztów sądowych jest zwolnione od obowiązku ponoszenia opłat sądowych, a więc wpisu oraz opłaty kancelaryjnej.
Ponieważ wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych dotyczył właśnie takiego postępowania, przeto w zakresie żądania o zwolnienie z opłat sądowych jest bezprzedmiotowy i jako taki podlega umorzeniu na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., gdyż jak wykazano, w tym zakresie skarżąca korzysta już ze zwolnienia ustawowego.
W pozostałej części, tj. w zakresie zwolnienia z obowiązku zwrotu ewentualnych wydatków, jakie mogłyby powstać w toku postępowania zażaleniowego dotyczącego odmowy zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych, działając na podstawie art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), należało wniosek oddalić, gdyż nie istnieją podstawy do jego uwzględnienia.
Przesłanki przyznania stronie prawa pomocy określone zostały w art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona nie wykazała skutecznie, że nie jest w stanie ponieść określonej wyżej części kosztów. Ma stały i regularny dochód w postaci emerytury w kwocie 941,41 zł netto, z którego, jak to wynika z całości akt, jest w stanie poczynić nawet pewne oszczędności. Obecnie jest to kwota 268 zł. W skład jej majątku wchodzi nieruchomość rolna o pow. 474 m kw., na której posadowiony jest dom o pow. 96 m kw. oraz garaż wielkości 18 m kw. Skarżąca nie ma nikogo na utrzymaniu, nie posiada żadnych zobowiązań i zadłużeń, a jej miesięczne stałe obciążenia wynoszą średnio ok. 193,92 zł.
W tej sytuacji oraz z uwagi na fakt ustawowego zwolnienia od kosztów w zakresie opłat sądowych, Sąd uznał, że skarżąca będzie w stanie uiścić ewentualne wydatki. Na marginesie należy dodać, że w niniejszej sprawie z uwagi na specyficzny charakter postępowania, istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że takie wydatki w ogóle nie powstaną.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak na wstępie.